Pat Metheny

Pat Metheny (Lee's Summit (Missouri), 12 augustus 1954) is een Amerikaanse jazzgitarist. Hij scoorde in 1985 samen met David Bowie een grote hit met het nummer This is not America. Metheny heeft met bassist Charlie Haden verschillende projecten gedaan, zoals '80/81' en 'Beyond the Missouri Sky'.

Met 18 jaar was Metheny de jongste docent aan de Universiteit van Miami in Coral Gables. Op zijn 19e werd hij docent aan het Berklee College of Music in Boston, Massachusetts, en was ook daar de jongste docent ooit. (Jaren later (in 1996) verkreeg hij er een eredoctoraat.)

Al in 1975 was Metheny's muzikale ster rijzende toen hij op zijn 21ste de succesvolle plaat "Bright Size Life" opnam met de bassist Jaco Pastorius. Hij speelde toen al in de band van vibrafonist Gary Burton. Met pianist Lyle Mays nam hij in 1977 de plaat "Watercolors" op waarna ze samen de "Pat Metheny Group" oprichtten en een plaat maakten onder dezelfde naam voor ECM Records Metheny en Mays vormen tot de dag van vandaag het hart van de band die tot op heden 10 Grammy's in de wacht heeft gesleept.

Metheny heeft meerdere solo, duet, trio en kwartetopnames gemaakt met onder andere Jim Hall, Dave Holland, Roy Haynes, Gary Burton, Chick Corea, Charlie Haden, John Scofield, Jack DeJohnette, Herbie Hancock, Bill Stewart, Ornette Coleman, Brad Mehldau en vele anderen, onder wie "minimal music"-componist Steve Reich.

Diverse samenwerkingen is hij aangegaan in verschillende muziekstijlen en ook als componist is hij actief (bijvoorbeeld met "Song X" van Ornette Coleman).

Pat Metheny treedt al meer dan 30 jaar op en geeft gemiddeld 120 tot 240 concerten per jaar. Hij heeft meer dan 400 nummers geschreven.

Pat Metheny is muzikaal lastig te categoriseren.

In zijn gitaarspel zijn de jazz-roots de ene keer overduidelijk aanwezig, terwijl hij het volgende moment weer een zeer folk-achtige of zelfs dissonante stijl aan de dag legt. In zijn composities zijn vooral de klassieke en folk-invloeden hoorbaar.

Pat Metheny speelt voornamelijk op een Ibanez jazz gitaar (uit de Ibanez PM serie) die zijn Gretsch model vervangt. Het signaal van deze gitaar wordt opgesplitst in drie tot vier signalen waarvan er twee door een tweetal (voor ieder signaal een) Lexicon Primetime 2 delay units worden gestuurd, een rechtstreeks naar de versterker gaat en soms een als DI naar de mengtafel wordt gestuurd. Het signaal uit de Lexicon units worden naar aparte speakers gestuurd zodat zijn geluid uit drie speakers komt. Een droog signaal, twee vertraagde signalen. Hierdoor wordt het geluid aangedikt en van een natuurlijke (zeer lichte) chorus voorzien.

Daarnaast is er het karakteristieke geluid van zijn Roland GR-300 gitaarsynthesizer waar Metheny's sound door wordt bepaald. Metheny is één van de weinige gitaristen ter wereld die nu nog steeds gebruik maakt van dit apparaat. Op composities als "Are You Going With Me" is dit instrument prominent en aangrijpend aanwezig. Het geluid lijkt meer op een synthesizer of een blazer en Metheny heeft al vaker aangegeven meer als een trompettist te denken bij het bespelen van zijn GR300 dan als een gitarist.

Van zijn GR-300 heeft hij ook een gemodificeerde versie, voorzien van een bedieningspaneel om de NED Synclavier synthesizer mee te bedienen. Het signaal van deze gitaar wordt gebruikt om de Synclavier te kunnen bespelen. Op deze manier kan Metheny het geluid van een gitaar, zijn GR300 unit en de synclavier mixen. Deze gitaar gebruikt hij op stukken zoals Beat 70, Half life of absolution en The roots of coincidence.

Metheny experimenteert vaak en graag met een grote diversiteit aan exotische (snaar)instrumenten, zowel live als in de studio. Hij maakt onder andere gebruik van de Coral Sitar gitaar (te horen op het nummer "Last Train Home"), twaalfsnarige gitaren (te horen op nummers als San Lorenzo en The Way Up Opening), diverse soprano- (te horen op In her family en Letter from home) en bariton- (de enige gebruikte gitaar op zijn album One quiet night) gitaren, een fretloze akoestische gitaar (te horen op het stuk Imaginary Day), en tevens een 42-string gitaar de Pikasso, ontworpen door luthier Linda Manzer.

(bron: Wikipedia) 

http://www.patmetheny.com

GERELATEERD

Pat Metheny / Concertgebouw, Amsterdam / 11 februari 2010

_{Gepubliceerd op: 2010-02-12}

Pat Metheny is naast begaafd en befaamd jazzgitarist een keiharde werker, een vereiste als je je talent wil laten bloeien. De man tourt 300 dagen van het jaar, en met het Orchestrion project dat twee weken geleden gestart is is dat echt een hele klus. De dag voordat hij in het concertgebouw stond speelde hij in een theater in London, daarna door naar Parijs en Spanje. Zijn shows ... »

_{Tags: theater, jazz, folk, electronic, blues, concertverslag | Tell a friend}

Pat Metheny - Orchestrion

_{Gepubliceerd op: 2010-02-02}

Label:Nonesuch / Warner Music Laat ik voorop stellen dat ik mezelf niet als een behoorlijke jazz freak beschouw, maar toen ik over dit project las kon ik het niet laten me er even in onder te dompelen. Voor wie er een introductie nodig is, Pat Metheny is een uit Amerika afkomstige jazz gitarist die bergen met onderscheidingen in ontvangst heeft mogen nemen. Na ... »

_{Tags: jazz, diversen, cd recensie | Tell a friend}

AGENDA

Er zijn geen optredens gevonden in de agenda.

---

JOUW REACTIE

---