Summer Darkness / Utrecht / 13-15 augustus 2010

_{Door: tekst: Laura ten Hoedt; foto's: Laurens Almekinders -17-08-2010}

Elke zomer kleurt de binnenstad van Utrecht een weekend lang zwart voor Summer Darkness. Toevallige bezoekers aan de stad lijken vaak enigszins geïntimideerd en verrast door de bijzondere, bizarre en extravagant geklede bezoekers van het festival en bekijken ze van een afstandje. Tegelijkertijd zorgt het voor heerlijk terrasje zitten en “mensen bekijken”, want bekijks is er: voor de bezoekers van het festival zelf is dit namelijk het uitgelezen moment om zich volledig uit te leven in kleding en styling.

Dit jaar moest Summer Darkness het vooral van die verscheidenheid aan bezoekers, de sfeer en het mooie weer hebben, want muzikaal gezien viel de line-up tegen. Bekende namen (in het genre) als Faun, Omnia, Floor Jansen, Epica, Apocalyptica en ga zo maar door, waren er ditmaal niet te vinden. Op zich niet erg, underground is underground, als de geboekte bands de kwaliteit hoog zouden houden. Helaas leek Summer Darkness dit jaar echter gekweld door technisch onvermogen.

Op vrijdagavond stond als een van de grootste openingsacts Brendan Perry (Dead Can Dance) met een akoestische act in de Domkerk. Een prachtige locatie voor een intiem concert.
Maar vanaf de eerste slag op het drumstel werd de Dom belaagd door een muur van geluid die zowel de locatie als de artiest geen eer aan deden. De rockset die Perry had opgesteld was zodanig luid afgesteld, dat een deel van de bezoekers al na het eerste nummer de benen namen. Liefhebbers genoten zichtbaar van het zich onderdompelen in de ambient muziek van Perry, voor anderen was drie kwartier lawaai voldoende om duizelig en met hoofdpijn naar buiten te gaan.

Gelukkig kun je altijd rekenen op gezelligheid rond het outdoor Domplein podium, waar verschillende folkbands het hele weekend door vrolijke balfolk en middeleeuwse muziek spelen. Vooral Orfeo wist met haar vaste fanschare veel voeten van de vloer te krijgen. Krebbel gaf een aardig tintje aan de markt door er als rondreizende middeleeuwse troubadours al spelende rond te lopen. Helaas slaagde niet iedereen in het creëren van die sfeer, bands als Keltia en Spiritual Front kwamen niet verder dan meetikkende voeten. Gebrek aan onderlinge samenhang had daar wellicht mee te maken.

Museum Speelklok, doorgaans toneel van bijzondere akoestische performances (denk even terug aan Floor Jansen en het Red Limo String Quarted vorig jaar), had het dit jaar niet getroffen. De heren van Jännerwein begonnen een half uur te laat, speelden allesbehalve geïnspireerd en onverstaanbaar. Bacio di Tosca, die zondagmiddag het podium betrad, was net als Perry te hard uitversterkt. Zonde van haar prachtige warme operastem, die ongetwijfeld zonder versterking de hele kerk had kunnen vullen. Helaas ontbeerde haar een mooi decor of begeleidend ensemble, waardoor haar optreden niet lang bleef boeien.

In Tivoli Oudegracht was een mix aan rock en electrobands te vinden, waaronder Faith And The Muse. Stevige rockmuziek met hier en daar wat folkinvloeden, in het programma omschreven als “darkwave music which is perfect for mediaeval battles”. Dit kwam vooral naar voren in het paukenspel, een leuk onverwacht detail voor een rockband. Leuk, maar daar bleef het bij, vooral doordat het bereik van de zangeres niet heel ver reikte. Tivoli de Helling had vooral de heftiger industrial en electro bands op het podium, onder andere tijdens de “Industrial Night”, speciaal voor de liefhebbers.

Hoogtepunten van het festival en zeker publiekstrekker, zijn de modeshows. Elk jaar worden verschillende designers uitgenodigd om hun kleding te tonen: van vrolijke “dolls” tot kostuumachtig gothic, tot felgekleurd industrial/electro. Letterlijk een feest voor het oog en voor veel van de bezoekers ongetwijfeld een inspiratie. Vooral de show van MFashion op zondag was erg gevarieerd, zowel qua kleding als qua modellen. Daarnaast waren er dit jaar ook de mogelijkheid tot boottochten in de nacht, stadswandelingen, een poëzielezing en “film obscure”.

Al met al blijft de hoop bestaan dat Summer Darkness volgend jaar meer goede bands weet binnen te halen, evenals geluidstechnici die het geluid weten af te stemmen met respect voor de locatie, iets wat elke muzikant en luisteraar moet kunnen waarderen.
Het blijft een uniek festival qua sfeer: in de oude binnenstad, half openlucht, half overdekt, met een breed scala aan activiteiten die bij “de underground scene” passen en meer laten zien dan “het eeuwige zwart” waar mensen al snel aan denken bij “gothic”.

MEER FOTO'S

                                                       

VIDEO

Tip de redactie met een youtube video die bij dit artikel past. Embed code:

FOTO'S OP FLICKR

Voeg zelf foto's toe via Flickr! Tag je foto met mpodia1750 en hij wordt automatisch hier ingeladen.
(De foto moet publiek toegankelijk zijn en beschikbaar zijn via de Flickr zoekfunctie)

---

JOUW REACTIE

---

ZELF PUBLICEREN

Mpodia nodigt u uit om uw eigen concertverslag in te sturen, klik daartoe door naar zelf publiceren.