De zaal in Theater de Luifel in Heemstede loopt gezellig vol voor de derde try-out van Angela Groothuizen en de Optigan. Het podium is mistig gemaakt met een rookmachine, en staat vol oude instrumenten, waaronder een Hammond X5, een trommel en een optigan. Een try-out heeft misschien voor de artiest zelf een informeel karakter. Het publiek verwacht gewoon een volwaardig optreden. En dat krijgen ze ook vanavond.

Angela is in gezelschap van organist Nico Brandsen, haar grote muzikale vriend. Daarnaast de kittige en spontane zangeressen van het trio Sway: Aïcha Gill, Saja Katte en Janice Blok, bekend van de X-factor.

Ze is geboren in 1959 net als de Barbiepop. Gelukkig hebben de twee meer dan zeven verschillen. Vanavond praat en zingt ze zoals gewoonlijk openhartig over zichzelf, en hoe zij nu tegen de dingen aankijkt. Haar toenmalige held acteur Clint Eastwood, het zangeresje Wilma met het gouden keeltje, en haar verliefde jeugd in Alkmaar zijn enkele onderwerpen die de revue passeren. Ontzettend gevat en to the point geeft ze aan hoe belangrijk cultuur voor de mensen is, en dat het betaalbaar moet blijven. 

Vanavond opent zij met het zingen van het titelnummer van haar nieuwe album “Ik verdedig”  Zo volgen er nog meer ontroerende liedjes van deze cd. De ene keer drama, de andere keer teder en vrolijk. Ze weet van alle kanten mee te praten. In haar persoonlijke leven heeft ze behoorlijk moeten knokken om het hoofd te bieden aan tegenslagen. Aan de andere kant heeft ze veel succes gehad, en nog. Ontroering en het levenslied zijn haar op het hart geschreven.

 Angela vertelt over de ontstaansgeschiedenis van het oude muziekinstrument de optigan, en de invloed die het instrument heeft gehad op de muziek. De optigan is een soort orgel met enorme floppydiscs. Van alle exemplaren die er van deze discs maar te krijgen zijn, is er een aanwezig vanavond. Ze beslaan een reeks van genres, en bevatten voor het wat oudere publiek bekende en minder bekende nummers. Het apparaat klinkt soms vreselijk vals maar dat mag de pret niet drukken. Met de rauwe stem van Angela, de hemelse stemmetjes van Sway, en de muzikaliteit van Nico brengen ze de sfeer er goed in, en het publiek zingt de oude nummers behoorlijk mee.

Tussen de regels door blijft Angela een coach. Veelvuldig richt zij zich tot de jonge zangeressen van Sway, met een knipoog naar heel Nederland. De boodschap: 'Het is keihard werken om aan de top te komen, maar blijf vooral jezelf'.

Het onderhoudende programma Angela en de Optigan is net cabaret, maar dan toegankelijker. Zonder de hele avond leuk te gaan zitten zijn, zit ze gewoon de hele avond leuk te zijn. Angela is stoer en echt en totaal niet gepimpt. Naast de traan heeft het publiek veel plezier en lacht zich te barsten. Haar tour is net begonnen, dus ik zou zeggen, ga er heen.