In vele jaarlijsten van 2011 prijkte het debuut van de Amerikaanse band Wild Flag. Een ogenschijnlijk nieuwe band die op een verassende manier vele mensen wist te boeien en een nieuwe bravoure wist toe te voegen aan de vrouwelijke rockbands van nu. 

Ogenschijnlijk inderdaad, want eigenlijk draaien de dames van Wild Flag al een lange tijd mee in de muziek. Zangeres Carrie Brownstein en drummer Janet Weiss speelden jarenlang in de Riot-grrrl band Sleater Kinney en zangeres Mary Timony zat onder andere in de band Helium. De dames hebben dan ook zeker al hun sporen verdiend in de muziek en weten heel goed waar ze mee bezig zijn. In 2010 kwamen de dames voor het eerst bij elkaar en ontdekten ze de voorliefde voor indie-rock / post-punk. Het resulteerde in een spannende debuutplaat die afgelopen najaar uitkwam. Lovende recensies volgenden en onder andere Rolling Stone Magazine nam het op in de Top 50 albums van 2011. 

Afgelopen maandag was er eindelijk het debuut in Nederland. Hoewel de plaat in Amerika zeer succesvol werd ontvangen lijkt het publiek in Nederland nog niet massaal warm te lopen. Een redelijk gevulde Oude Zaal van de Melkweg mag de Nederlandse vuurdoop van Wild Flag meemaken. (6 februari 2012)

Je merkt meteen dat de dames al lang meedraaien op het podium. Vol zelfvertrouwen en vol overgave storten ze zich in de set. Debuutalbum ‘Wild Flag’ komt niet alleen op plaat sterk over, maar weet zich ook live zeker staande te houden. De zang wordt afgewisseld tussen Carrie en Mary, waarbij Carrie er toch met kop en schouders bovenuit steekt. De nummers met haar als zangeres klinken sterker en gevarieerder dan die van Mary. Beiden hebben ze een eigen stijl en Mary haar nummers zijn ook zeker niet minder, maar ’t is alleen niet zo overtuigend. Je merkt het ook aan ’t publiek, dat reageert ook fanatieker op Mary als zangeres. De nummers worden ook goed verlengt met solo’s en uitbreidingen. Prima, hierdoor zie je ook meteen dat de dames meer in hun mars hebben dan enkel een nummer naspelen in 3 minuten. Ze weten het allemaal perfect te doseren en zo het publiek voor zich te winnen. Als bonus krijgen we daarnaast ook nog de covers ‘See No Evel’ van Television en ‘Do You Wanna Dance’ van de Ramones. Wat eigenlijk, als er een minpuntje moet zijn, een beetje jammer is. Een toegift van twee covers, had dan het iets meer gemengd met de normale setlist. Maar goed, een kniesoor die daar over valt. Een van de betere optredens in 2012 tot nu toe, hopelijk snel terug in een volle zaal!