Er staat de kinderen weer een bruisend theaterseizoen van Studio 100 te wachten! Zo kunnen ze h ... »
Tags: theater, kind, persbericht | 
Tell a friend
Rush keert terug met "Clockwork Angels". Het eerste studioalbum van het populaire roc ... »
Tags: rock, alternative, persbericht | Tell a friend
Jazz in ’t Park zorgt van 6 t/m 9 september 2012 voor een fijne nazomer in Gent ... »
Tags: jazz, persbericht | Tell a friend
Genre: folk/pop Label: Munich Release: 1 mei 2012 Sco ... »
Tags: pop, alternative, cd recensie | Tell a friend
Twintig jaar geleden trad Laura Pausini in Nederland op als jong Italiaans meisje. In die tijd ... »
Tags: pop, concertverslag | Tell a friend
Genre: nederpop Label: Warner Release: 3 februari 2012 ... »
Tags: nederlands, pop, cd recensie | Tell a friend
Sia Furler (Adelaide, 18 augustus 1975) is een Australisch popzangeres / Songwriter. Ze is bek »
Christened \'Jesse Sykes and the Sweet Hereafter\' in 2002 (based in Seattle, WA.), singer-songwrite »
Katzenjammer is a Norwegian band from Oslo which was formed in 2005.The band members are »
Je bent altijd op blote voeten op het podium, is dat een image of vindt je dat prettig?
Ik vind dat prettig, en heb het idee dat ik niet kan zingen als ik schoenen aan heb. Ik voel me veiliger en steviger als ik gewoon sta. Al vanaf het begin heb ik dat gedaan. En ik heb nooit een reden gezien waarom ik dat niet moest doen.
Als er maar niks ligt van glas ofzo?
Soms ligt er wel wat hoor. Ik heb vooral wel splinters op podium in het concertgebouw. Maar de mensen in het Concertgebouw, zij die achter de schermen zijn heel lief en attent, en hebben een goed geheugen dus als ik daar moet zingen legt er altijd iemand speciaal voor mij een tapijtje neer.
Op het festival Pure Jazz speel je jouw Cd Canta Hélele. Dan is het Porgy and Bess. Nu in het Theater aan de Parade Winterverhalen met Remay Sambo. Dat is toch iets heel anders. En dan zie ik je daar in een rood jurkje: wie bepaalt dat?
Ja Porgy and Bess en Winterverhalen is heel iets anders, en dat rode jurkje bepaal ik zelf. Ik doe alleen maar dingen die ik leuk vind. Het maakt me niet zo heel veel uit wat, als ik maar met mensen kan werken die getalenteerd zijn, en waar ik iets van kan leren. Vorig jaar heb ik met Gerard van Maasakkers en Stevie Ann (Stéphanie Struijk) een popzangeres, een Brabantse troubadour, een concert gedaan, nou dat was bijna het hoogtepunt van het jaar. Ik vond het zo leuk om met deze mensen, zo verschillend en integer, om daarmee iets moois neer te zetten.
Ik heb mijn eigen band, daar speel ik de liedjes mee die ikzelf schrijf. Dat is echt mijn ding. Maar zoiets als Porgy and Bess vind ik leuk omdat ik daar heel veel van kan leren. Zo op tour met Peter Beets en hele andere dingen te doen. Maar ik ben dan niet iets aan het maken, terwijl ik die behoefte wel heb. De liedjes van Porgy and Bess zijn er al, ik heb ze wel gearrangeerd met Peter. Maar zelf liedjes maken, teksten schrijven en arrangeren, en dat mensen het zingen en meezingen, en de mening van mensen, dat ze me mailen van: dat liedje heeft me zo geraakt, of dat is zo bijzonder geweest voor mij. Ik vind dat wel heel bijzonder.
Krijg je geen scheiding in je fans, want het een is heel wat anders dan het andere, een heel ander genre?
Ik kan die beslissing niet voor ze nemen. Sommigen weten niet eens dat ik die Jazz-dingen doe, die kennen mij alleen maar als die Antilliaanse zangeres. En die dan ineens bij Porgy and Bess terechtkomen omdat ze dachten dat ze mij als zangeres zouden zien, maar die dat dan toch ook mooi vinden. En ook mensen die het niet mooi vinden, maar die gaan dan voortaan de brochure beter lezen. Maar soms zitten de mensen door elkaar, Jazz en Caribische fans, en dan vinden ze elkaar ineens heel lief. Ik heb het nodig om verschillende dingen te doen. En gelukkig krijg ik die kans ook. Ik wordt door het Jazz Orchestra van het Concertgebouw gevraagd, en Peter Beets vraagt mij, en het Metropole Orkest vraagt mij.
En Remay Sambo?
Ik heb hém gevraagd. Ik kreeg een fantastische compositieopdracht van een literatuurfestival, festival de Winternachten en die hebben mij gevraagd om liedjes te schrijven over oude volksverhalen. Van landen die iets te maken hebben met Nederland. Zij reizen om de twee jaar naar al die landen toe: Indonesië, Suriname, de Antillen en Nederland zelf. Dus ik heb gezocht en gedaan, en we zijn naar al die landen toe geweest, en gespeeld.
En daar ben je op zoek gegaan naar al die verhaaltjes? Over een spin en een vrouwtje van Stavoren etc.?
Ja, en dan denk ik wat moet ik hier nou mee. En dan word ik soms heel ongelukkig want,
dan denk ik: het lukt me nooit. Maar op een gegeven moment gebeurt er iets. Of het is een zin, of het is de moraal van het verhaal, maar er is altijd wel iets waardoor ik denk: he, daar kan ik iets mee. En na twee jaar is het dan afgelopen, dan is het zo snel gegaan. Dan vind ik het leuk om een theatertour te maken, en iemand te vragen die die verhalen dan vertelt. Omdat ik denk dat dát ook heel veel toevoegt aan de liedjes.
Ik zing meestal en Remay vertelt. Maar ook omgekeerd; hij zingt ook een beetje, en ik vertel.
En Ed Verhoeff zit er ook bij?
Ja, ik heb twee muzikanten, dus die moeten echt goed zijn. Ed op gitaar en Roel Calister met percussie. Ik moet zorgen dat niemand denkt, ik mis een band. Toen heb ik Remay gevraagd, en Leonie Jansen, of zij mij wilde helpen door er als regisseuse naar te kijken. Om er een echt theaterprogramma te maken, en niet een halfbakken muzikaal ding. Ik denk dat dat heel goed is gelukt.
Het is grappig, soms ontroerend. Iedereen denkt er iets anders van. Sommige hebben iets meer met Indonesië, anderen met het vrouwtje van Stavoren.
Hoe lang ga je dit project Verhalen warme Lentenacht doen?
Ik ga dit doen tot mei (2009) intussen komt mijn nieuwe Cd uit. Die is nu naar de fabriek, en komt begin april uit. Dus nu gaan we ook repeteren met de band om die liedjes live te kunnen spelen. Ik ben voor de Cd helemaal los gegaan met percussionisten en gitaren, maar je moet het live met één band kunnen spelen. En wat persoonlijker maken. Je gaat niet de Cd naspelen. Je moet voor de live versie dingen anders doen.
Je hebt je zangeressen gewisseld?
Jovanca is beroemd geworden, dus die kan geen backings meer doen voor mij. Dat is allemaal heel logisch en mooi op tijd aangegeven. Geen enkel probleem.
Is er iets moeilijks vanavond?
Ik ben geen natuurlijke verteller, ik ben zangeres. Dus ik vind het altijd spannend wanneer ik moet vertellen. Ik was ook helemaal niet blij dat Remay zei: “ja, maar jij moet ook vertellen”. NEE, ik wilde juist niet dát hoeven doen. Daarvoor heb ik Remay gevraagd. Maar het werkt wel, en ik moet zeggen dat het ook leuk is. Ik neem elke keer weer even mijn verhaal door om zeker te weten dat het nog goed zit, dat ik het nog weet.
We zijn heel dicht bij onszelf gebleven, bij onze persoonlijkheden. Daarom is het niet moeilijk. Het is een klein feestje elke keer. Ik doe helemaal geen dingen die niet bij mij passen. De verhalen die ik vertel, zijn ook de verhalen die ik het leukst vind om te vertellen.
Ben je nooit bang dat je inspiratie een beetje stopt?
Ik was daar vroeger heel bang voor. Nu niet meer, het houdt nooit op. Na mijn eerste Cd dacht ik: dat is een soort toevalstreffer, dat zal nooit meer gebeuren dat ik iets zo bijzonder vind dat ik daar ben, in die studio, en eensgezind met die mensen iets aan het doen ben. Dat de liedjes mooi zijn, of dat ik ze zelf mooi vind. Maar het gebeurt elke keer weer, en ik ben nu eigenlijk zoveel aan het schrijven. Ik heb voor deze nieuwe Cd op één na alle liedjes geschreven, en ik heb nog over. Het gaat maar door. In de auto luister ik veel, en als ik een idee heb schrijf ik het op, al is het ‘s nachts. Dan ga ik door en is het ineens vijf uur, en dan heb ik een liedje.
Je maakt je liedjes op piano?
Ik speel niet heel goed piano, maar ik weet genoeg om akkoorden te spelen, en om te bepalen wat voor akkoord ik mooi vindt. Het kost mee heel veel tijd. Er zijn mensen die het veel sneller doen dan ik, maar toch kan ik volledige liedjes maken, met mijn muzikale beperkingen als instrumentalist. Soms heb ik hele melodieën klaar in mijn hoofd, dan moet ik alleen nog de akkoorden zoeken.
Een zangeres zei ooit: een zangeres is geen muzikant?
Misschien zij niet, ik ben wel een muzikant. Ik zal nooit op het podium piano gaan spelen. Misschien als ik een paar jaar les heb gehad, dan wel.
Ik vind liedjes schrijven zo ontzettend leuk. Ik denk ook niet meer: is dit wel Antilliaanse? Ik schrijf gewoon liedjes. Dat ben ik echt los gaan laten. Dat zal je ook merken op de laatste plaat. Sommige dingen hadden in alle talen kunnen zijn. Ik schrijf ze nog steeds in het Papiamentoe, omdat ik denk dat ik dat het beste kan. Voor dit programma heb ik liedjes geschreven in het Nederlands en Surinaams.
Jou meerwaarde is dat je cultuur brengt?
Ik vind het leuk om mensen aan het zingen te maken met iets wat ze niet verstaan. Als ik het Vrouwtje van Stavoren zing, dat verstaan ze wel, en zingen ook mee. Ik groei er naar toe om een Cd te maken in andere talen.
Ik zie uit naar je nieuwe Cd?
Ik stuur hem naar je op.
Dus die wordt hier gerecenseerd op Muziekpodia.
(tekst + foto: Jan Klupper / Mpodia)
Zangeres, componist, tekstdichter. Afkomstig van Curaçao. Met haar band treedt ze veelvuldig op in Nederland en daarbuiten. De muziek is gebaseerd op het traditionale ritme-idioom van haar geboorte-eiland met een moderne, westerse twist, voorzien van merendeels zelfgeschreven teksten in het Papiamen ... »
RSS
