Op Old Ideas, het nieuwe – en inmiddels 12e studio album - van Leonard Cohen, flirt de 77-jarige poët elegant met de dood: Cohen wekt met de muziek sterk de indruk dat dit zijn laatste album zal zijn. Old Ideas is de opvolger van het album Dear Heather, dat acht jaar geleden uitkwam. Toen al was de algemene gedachte dat het zijn laatste album zou zijn.

Echter, in 2005 ging zijn manager en kortstondig partner Kelly Lynch er met zijn vermogen vandoor; en dus werd Cohen op zijn oude dag gedwongen om weer aan de bak te gaan. De twee zeer succesvolle wereldtournees van de afgelopen vier jaar en het schrijven van nieuwe nummers voor dit nieuwe studioalbum laten een buitengewoon actieve artiest zien - die daarmee zijn pensioen nu dan echt veilig heeft gesteld.

Maandag 16 januari was Leonard in Parijs aanwezig om de voltallige wereldpers te woord te staan en hen persoonlijk te introduceren aan zijn werk Old Ideas. Onder hen was een Nederlandse uberfan en blogger, Ine Mensink-Jenniskens. Zij had de dag van haar leven doordat ze een kijkje nam in de keuken van de muziekindustrie; en daarnaast ook nog eens haar grote held Cohen de hand kon schudden: “Ik ben een fan van het eerste uur. In 1969 hoor ik bij toeval het lied ‘Suzanne’ en sindsdien is er geen dag voorbij gegaan zonder dat ik een van zijn gedichten lees of luister naar op zijn minst één lied, meestal zijn het er meer.”

De aanwezigen in Parijs, waaronder ook journalisten Menno Pot van de Volkskrant en Tisha Eetgerink van De Pers, waren diep onder de indruk van de rustige en bescheiden Cohen, “(…) die opvallend echt overkomt voor iemand die ouder is dan Elvis, het bed deelde met Janis Joplin en Joni Mitchell, en Jim Morrison, John Lennon en Kurt Cobain tot zijn fans mocht rekenen”, schrijft Tisha in haar artikel. Menno Pot omschrijft het als “Sterk en sterfelijk”, en voegt eraan toe dat de zanger overkomt als “een oude misantroop, wiens oeuvre je kunt opvatten als een manual for living with defeat; zoals hij het in Going Home zelf verwoordt.“

Fan Ine vertelt over het evenement waar ook het album ten gehore werd gebracht, “Luisteren naar het album via een fenomenale geluidsinstallatie is één ding, luisteren naar het album via een fenomenale geluidsinstallatie in aanwezigheid van de meester zelf is van een geheel andere orde. Tegen een decor van engelen in bladgoud gevat, waan ik me bijna in het bovenaardse. Opgegroeid in de katholieke traditie, die ik sinds lang achter me heb gelaten, stelde ik me als kind de hemel precies zo voor: indringende zang en harmonieuze muziek, weelderige engelen en versierselen van bladgoud.“