Vandaag zijn tijdens Buma Music in Motion (BMIM), een conferentie en awardshow toegespitst op m ... »
Tags: film, persbericht |
Tell a friend
Op de tonen van zijn laatste album (Marinai, Profeti e Balene: Zeelui, Profeten en Walvis ... »
Tags: alternative, blues, world, interview |
Tell a friend
Er staat de kinderen weer een bruisend theaterseizoen van Studio 100 te wachten! Zo kunnen ze h ... »
Tags: theater, kind, persbericht |
Tell a friend

Genre: droompop Label: Pias Release: 2011 Score: 7 ... »
Tags: alternative, pop, cd recensie |
Tell a friend
Genre: folk/pop Label: Munich Release: 1 mei 2012 Sco ... »
Tags: pop, alternative, cd recensie |
Tell a friend
Twintig jaar geleden treedt Laura Pausini in Nederland op als jong Italiaans meisje. In die tij ... »
Tags: pop, concertverslag |
Tell a friend
De muziek van Eefje is anders. Nederlandstalig, maar internationaal qua sound. »
Biografie Wicked Way Hij heeft e »
Dirty Sweet is an american rock band formed in the fall of 2003 in San Diego, USA. Just months »

Label: Ipecac
Ruins is de naam van een reeks projecten en een duo dat de Japanse drummer Yoshida Tatsuya als spil heeft. Voor Sax Ruins heeft hij altsaxofonist en fluitist Ono Ryoko uitgenodigd. Het resultaat is iets wat staccato en aggressief is, in de traditie van John Zorns vroege werk. Er wordt hier veel gebruik gemaakt van overdubs en daardoor is de studio misschien wel het belangrijkste instrument op dit album. In ieder geval bepalen de overdubs zeer streng wanneer een solo op moet houden.
De lengte van de nummers - de meeste zijn twee minuten - is een andere beperking die de improvisaties stuurt. Deze zijn dan ook allemaal kort, compact en eindigen meestal in een intense partij saxofoongekrijs waar Marshall Allen tevreden over zou zijn. De vele onverwachte starts en stops in de composities doen eerder aan het geschreven werk van Ornette Coleman of John Zorn denken. Het drumwerk van Tatsuya is onwaarschijnlijk strak, soms akelig syncopisch en stuwt de boel vooruit. Veel ruimte voor nuance is er niet in zulke korte nummers en waarschijnlijk is het hele album in een keer uitzitten maar weinigen gegeven. Na een tijdje wordt je doodgeslagen door zo veel intensiteit.
Het incidentele midtempo nummer (of de zestien maten die daar voor door moeten gaan) kan dit niet voorkomen, want zelfs daar zijn de lagen saxofoons over elkaar gewoonweg te oorverdovend. Waarschijnlijk is het geluid van die lagen nog het best te vergelijken met Roland Kirks drie saxfoons in unisono.
Toch is het, in de juiste dosering, een buitengewoon aangename ervaring om naar Sax Ruins te luisteren. Het zou mij niets verbazen als deze muziek katers geneest, doden tot leven wekt en rotsen kan splijten. Live-optreden zal helaas lastig zijn, tenzij er een behoorlijke hoeveelheid gastmuzikanten komt aantreden. Deze moeten dan wel uit het juiste hout gesneden zijn, want boven alles is Sax Ruins akelig moeilijk voor alle betrokkenen, zowel luisteraars als muzikanten. (bron: Draai Om Je Oren)
Formed by Tatsuya Yoshida (drums) and Ono Ryoko (alto Sax) to perform RUINS's songs in 2006, the duo has only done a few live shows until now. As Sax Ruins, they have restructured the orchestration of Ruins with the involvement of the saxophone with the result sounding like a big band playing progre ... »