Guus bezoekt in 2011 wederom het Philips Stadion in Eindhoven voor alweer de 6e ed ... »
Tags: nederlands, persbericht | Tell a friend
Vijf excellente buitenlandse voorstellingen in seizoen 2010/2011 In ... »
Tags: theater, cabaret, persbericht | Tell a friend
De jaarlijkse MixMag DJ Top 100 is weer van start gegaan, en DJ Jean © heeft besloten zichzelf oo ... »
Tags: trance, techno, minimal, hip hop, electronic, dance, persbericht | Tell a friend
Nieuwe soulster:Janelle Monáe Live optreden in Paradiso De Amerikaan ... »
Tags: world, rock, pop, klassiek, jazz, blues, concertverslag | Tell a friend
Onder de rook van Utrecht werd zaterdag de 5e editie van het Lief festival gehoud ... »
Tags: rock, pop, dance, concertverslag | Tell a friend
MeerPop, ook wel bekend als “het Spektakel” van Zwanenburg, pakt groots uit dit ja ... »
Tags: pop, nederlands, rock, concertverslag | Tell a friend
Christopher Anton Rea (pronounced /ˈriː.ə/, REE-ə) (born 4 March 1951) is a s »
Candy Dulfer (Amsterdam, 19 september 1969) is een Nederlands saxofoniste.Candy Dulfer i »
Christon Kloosterboer weet wat hij wil: pop/rockliedjes maken voor een breed publiek. Hij vormt sind »
Label: Ipecac
Ruins is de naam van een reeks projecten en een duo dat de Japanse drummer Yoshida Tatsuya als spil heeft. Voor Sax Ruins heeft hij altsaxofonist en fluitist Ono Ryoko uitgenodigd. Het resultaat is iets wat staccato en aggressief is, in de traditie van John Zorns vroege werk. Er wordt hier veel gebruik gemaakt van overdubs en daardoor is de studio misschien wel het belangrijkste instrument op dit album. In ieder geval bepalen de overdubs zeer streng wanneer een solo op moet houden.
De lengte van de nummers - de meeste zijn twee minuten - is een andere beperking die de improvisaties stuurt. Deze zijn dan ook allemaal kort, compact en eindigen meestal in een intense partij saxofoongekrijs waar Marshall Allen tevreden over zou zijn. De vele onverwachte starts en stops in de composities doen eerder aan het geschreven werk van Ornette Coleman of John Zorn denken. Het drumwerk van Tatsuya is onwaarschijnlijk strak, soms akelig syncopisch en stuwt de boel vooruit. Veel ruimte voor nuance is er niet in zulke korte nummers en waarschijnlijk is het hele album in een keer uitzitten maar weinigen gegeven. Na een tijdje wordt je doodgeslagen door zo veel intensiteit.
Het incidentele midtempo nummer (of de zestien maten die daar voor door moeten gaan) kan dit niet voorkomen, want zelfs daar zijn de lagen saxofoons over elkaar gewoonweg te oorverdovend. Waarschijnlijk is het geluid van die lagen nog het best te vergelijken met Roland Kirks drie saxfoons in unisono.
Toch is het, in de juiste dosering, een buitengewoon aangename ervaring om naar Sax Ruins te luisteren. Het zou mij niets verbazen als deze muziek katers geneest, doden tot leven wekt en rotsen kan splijten. Live-optreden zal helaas lastig zijn, tenzij er een behoorlijke hoeveelheid gastmuzikanten komt aantreden. Deze moeten dan wel uit het juiste hout gesneden zijn, want boven alles is Sax Ruins akelig moeilijk voor alle betrokkenen, zowel luisteraars als muzikanten. (bron: Draai Om Je Oren)
Formed by Tatsuya Yoshida (drums) and Ono Ryoko (alto Sax) to perform RUINS's songs in 2006, the duo has only done a few live shows until now. As Sax Ruins, they have restructured the orchestration of Ruins with the involvement of the saxophone with the result sounding like a big band playing progre ... »
RSS
