Celine Dion - Through The Eyes Of The World (2dvd)

_{Door: Jan Klupper -22-07-2010}

'Through The Eyes Of The World' is een prachtige documentaire van de wereldtour 2008/2009 van Celine Dion, die met 131 concerten in iets meer dan een jaar 25 landen en 93 steden in alle continenten van de wereld verovert. Zoveel inhoud, zoveel passie, zo divers. Vooral de deluxe uitvoering is een juweeltje. Een boekwerk van 52 pagina’s met leuke en exclusieve foto’s en quotes, bevat ook 5 ansichtkaarten met elk een titel van een continent. Die ansichtkaarten kan je versturen, maar dat doe je natuurlijk niet.

De uitgave bevat twee dvd's. De een het concert, de ander de tour met enorm veel credits.

Het concert:

Waar ze ook komt, Celine trekt volle stadions, pleinen, altijd ziet het er zwart van de mensen. Celine zegt dat ze zich jong en vol energie voelt. En dat zie je inderdaad in haar performance. Veelvuldig showt ze haar slanke benen, ze is gedreven en niet te stuiten. Ze is ook pas veertig. Ze heeft attitude en een gouden stem. Dat is ruim voldoende voor een spetterende tour. Haar eerste optreden als veertigjarige is in Brisbane.

Het podium, The Square, is een praktische en tevens mooie uitvinding. Er kan van alles gecombineerd worden. allerlei film -en lichteffecten, maar ook ruimte voor dansers en de pianist, de gitarist en het koor. In het midden zit een opening waaruit, en waarin onder andere Celine tevoorschijn kan komen en kan verdwijnen. Er worden indrukwekkende achtergronden gecreëerd.

Er zit tempo in het programma, en er is geen verveling. De atletisch gebouwde dansers hebben een solide invulling, en sjouwen elkaar over de bühne in passende choreografie. ('Eyes On Me') Al is Celine zelf geen ritmebeest, en soms zelfs ietwat houterig, na haar backstage privé-lessen doet ze het prima. Informeel twisten doet ze bijna zonder bij na te denken. Het korte jurkje en de brutale blik in de camera hebben echt geen meerwaarde.

Het is niet allemaal show. Celine blijkt een gevoelig mens te zijn. 'My Love' ziet ze als een gebed, en ze is duidelijk geëmotioneerd als ze dit lied wil inzetten. In de studio moest ze huilen bij het zingen van dit lied omdat het te maken heeft met een vervelende periode in haar leven. Op het podium vindt ze het net zo moeilijk. Ze gaat op de vleugelpiano zitten en zingt na aan haar nagels te hebben gefrunnikt, en moed te hebben verzameld toch 'My Love' voor het meelevende publiek.

Celine is een notentreffer. Dit kan je horen in bijvoorbeeld het nummer 'Taking Chances', waar ze feilloos uithaalt om de hoge tonen te halen. Ook tijdens de Hit Medley haalt ze alles uit de kast. 'It’s All Coming Back To Me Now' en gelijk door met 'Because You Loved Me'. 

'The Prayer' zingt ze samen met Andrea Bocelli. Hij is niet lijfelijk aanwezig. Op de achtergrond is Andrea op film te zien. De beelden zijn zo goed gemonteerd, dat je denkt dat ze samen staan te zingen. Celine zegt dat er in haar concerten zeker een Franstalig nummer thuishoort. Hierop volgt dan 'Pour Que Tu M’aimes Encore' van Jean Jacques Goldman. Een nummer dat veel instemming krijgt van het warmbloedige publiek.

Heel iets anders is de 'Tribute To Queen Medley'. Celine houdt van Freddie Mercury, en van zijn muziek, zijn composities. Het is dan ook een eerbetoon aan Queen. Heel kort spelen ze 'We Will Rock You', waarna 'The Show Must Go On' extra elan geeft aan het concert.

Dan verder met de Soul Medley. Een heel stuk zonder Celine, dat je denkt: waar is ze? Dan verschijnt ze dan toch op het podium. 'It’s A Man’s World', soul is naar mijn idee toch niet de sterkste kant van Celine. Ze kan het zingen, maar de soul? Niet helemaal. Het is me ook een raadsel waarom ze haar jurkje opligt en haar onderbroek moet laten zien. In tegenstelling daarmee staat ze in een stemmige zwarte jurk het nummer 'My Heart will Go On' te zingen. Gevoelvol en ondersteund met beelden uit de film zelf.

De Tour:

Ze neemt haar man René Angélil en zoontje René-Charles mee. Ook een voetvolk van 35 man waaronder een dokter, stylist, onderwijzer, fysiotherapeut. Ze wordt op de voet gevolgd door de camera die overal mag komen. Het is heel persoonlijk en open.

Het begint allemaal in Afrika, en zo gaat ze alle continenten af. Ondertussen ontmoet ze fans en enkele beroemdheden zoals Nelson Mandela en Mohammed Ali (Phoenix) en Nicolas Sarkozy die haar een eerbetoon geeft. Over Mandela heeft ze de volgende mening: hij heeft het hart van een moeder, en de sterkte van een man. In Soweto voelt ze zich geïnspireerd door het van nature muzikale volkje. Jullie maken duidelijk wat de betekenis is van zingen. Jullie hebben invloed op mijn verdere zangcarrière, belijd Celine. Ze toont veel hart voor haar fans, maar blijft wel nuchter onder de soms overdreven prijzende lofuitingen. Ze heeft humor, is stoer en ontroerend tegelijk.

In New York ontmoet Celine Charise, een zestien jaar oud zangeresje uit de Filippijnen. Laatste zingt het dak van Madison Square Garden, aldus Celine die met haar een duet zingt (Because You Loved Me) dat wordt opgedragen aan de moeder van het zangeresje. Het publiek is uiteraard uitzinnig vanwege deze act. Moeder ondergaat het optreden en laat haar tranen de vrije loop. Kippenvel!!!

Het gaat niet allemaal over rozen. In Frankrijk komt ze met haar vinger tussen de deur. Daar heeft ze last van tijdens en optreden. In Montreal valt ze op het podium, en blesseert haar knie. Ik heb stalen benen, zegt ze. Dus niets aan de hand verder. In New York krijgt ze een hevige migraine aanval. Daardoor raken haar nekspieren gespannen, en daarmee ook haar stembanden. Ze legt uit aan haar crowd dat zingen moeilijk gaat, en vraagt zich af hoe het verder moet. Dan komt er een otorhinolaryngologiste aan te pas. En dan volgen er unieke beelden. Dokter Gwen Korovim bekijkt met apparatuur de keel en stembanden van Celine. Dit alles kan je op een scherm volgen. Je ziet de mooie witte stembanden sluiten en ontspannen terwijl Celine oefeningen doet. De dokter stelt vast dat ze toch moet rusten en dat de tour in principe niet verder kan gaan. 'All By My Self' lukt nog net. Ook technisch kan er wel wat mis gaan. In het Staples Centre in los Angelos was een defect met het licht.

Er is nog veel te zien op de dvd’s. Bezoek aan Sachsenhausen waar Celine haar tranen niet kan bedwingen. Het opscheppen in een Afrikaanse gaarkeuken. De ontmoeting met de Zweedse componist Robert Wells. Het bezoek aan Dublin waar ze ruim twintig jaar eerder het Eurovisie Songfestival won. Amsterdam Arena en in de rondvaartboot. België met Kuifje, Manneke Pis, Australië met de kangoeroe met volle buidel, en Afrika met leeuwen en olifanten. Het is een compleet overzicht, een tour waar Celine van heeft genoten, en met deze documentatie ons laat meegenieten.

Als laatste 'My Heart Will Go On'. Celine bedankt haar crowd. De Tour is over. Huilen geblazen voor iedereen en allemaal. Voor mij niet. Ik bekijk de dvd’s gewoon nog een keer. Alhoewel, dat deze tour van Celine Dion me raakt mag duidelijk zijn.

(label: Sony Music)

ARTIEST

Celine Dion

Céline Marie Claudette Dion (Charlemagne (Québec), 30 maart 1968) is een Canadese zangeres.Dion werd, als jongste van veertien kinderen, geboren in Charlemagne, Québec (Canada). Op 12-jarige leeftijd bracht haar moeder haar in contact met de manager René Angélil, die zo in haar geloofde dat hij een ... »

VIDEO

FOTO'S OP FLICKR

Voeg zelf foto's toe via Flickr! Tag je foto met mpodia1667 en hij wordt automatisch hier ingeladen.
(De foto moet publiek toegankelijk zijn en beschikbaar zijn via de Flickr zoekfunctie)

---

JOUW REACTIE

---

ZELF PUBLICEREN

Mpodia nodigt u uit om uw eigen concertverslag in te sturen, klik daartoe door naar zelf publiceren.