Rick Ross – Teflon Don

_{Door: Cees-Jan Slob -11-08-2010}

Het vierde officiële studio album van Rick Ross, ‘Teflon Don’  werd als een van de grootste rap-releases van 2010 aangekondigd. In Ross zijn voorgaande albums zat een stijgende lijn, de vraag is of hij deze lijn op ‘Teflon Don’ kan voortzetten.

Op ‘Teflon Don’ heeft Ross wederom gekozen voor producers waarmee hij in het verleden al succes mee heeft geboekt. Het productieteam J.U.S.T.I.C.E. L.E.A.G.U.E. heeft drie nummers voor hun spreekwoordelijke rekening genomen. Andere producties komen onder meer van The Inkredibles, Kanye West, No I.D. en de relatief onbekende Lex Luger.

Het album trapt af met ‘I’m Not a Star’; een harde rouwe beat van J.U.S.T.I.C.E. L.E.A.G.U.E., waar Ross een goede drie minuten vol rapt zonder bijkomend refrein. Het is een rauwe opener in de trant van Maffia Music, van Ross’ z’n voorgaande album Deeper Than Rap.
‘Free Mason’, het tweede nummer op Teflon Don is tegelijk ook een van de sterkste nummers. Met een gastvers van Jay-Z en bijkomende vocalen van John Legend kan het technisch gezien ook niet misgaan, en dat gaat het ook niet.
Het derde nummer ‘Tears of Joy’, wordt ontsierd door een te lange intro van bijna een minuut, want wat daarna volgt is wederom van een hoog niveau. Productie komt hier van Kanye’s mentor No I.D., die een minimalistische beat aflevert waar Ross zijn zware stemgeluid goed op aandoet. Daarbij komt een excentriek gezongen refrein van Cee-Lo Green, die direct opvalt door zijn bijzondere stemgeluid.

Natuurlijk kan op ‘Teflon Don’ de Maybach Music serie niet ontbreken. Op ‘Trilla’ initieerde Ross deze serie, om vervolgens op ‘Deeper Than Rap’, het tweede deel van de Maybach serie te plaatsen. Inmiddels zijn we aangekomen bij het derde deel en omringt Ross zich met de rappers T.I. en Jadakiss. Vooral Jadakiss valt door de mand en kan niet in de voetsporen treden van eerdere gastverses in de Maybach serie van ondermeer Kanye West en Jay-Z. Wederom wordt Maybach Music geproduceerd door J.U.S.T.I.C.E. L.E.A.G.U.E., die deze maal een minder catchy en commercieel geluid afleveren, maar wel een fantastisch stukje muziek dat beter is dan de voorgaande delen. Het ingetogen gezongen refrein van Erykah Badu sluit hier ook perfect bij aan. ‘Maybach Music III’ is meer dan een waardige opvolger van de voorgaande twee delen.

De nummers vijf en zes bevatten de eerste twee officiële singles van Teflon Don, respectievelijk ‘Live Fast, Die Young ‘met Kanye West en ‘Super High’ met Ne-Yo. Kanye zit vanzelfsprekend achter de knoppen en de productie doet minder ‘soul-vol’ aan dan we van hem gewend zijn, maar zwak is het allerminst. Enige nadeel van het nummer is dat de outro vrij lang duurt zonder dat dit enige meerwaarde heeft, ruim zes minuten is wat aan de lange kant
‘Super High’, met een refrein van Ne-Yo doet in eerste instantie aan als een oude ‘Biggie’ beat. Het is een lome soulvolle productie waar Ross zich heerlijk op thuis voelt. Niet voor niks was dit de eerste single van het album.  

Helaas is het vanaf nummer 7 gedaan met de goede nummers op ‘Teflon Don’. Dieptepunt is het nummer ‘No.1’ met Diddy, wat voornamelijk aan doet als een erg goedkope beat, en dat Diddy een van de zwakste rappers is weten we ook al jaren. Dat vervolgens R&B zanger Trey Songz het laatste couplet voor zijn rekening neemt maakt de deceptie compleet, oftewel een complete misser.
Ook de twee daarop volgende nummers ‘MC Hammer’ en ‘B.M.F’ - beide geproduceerd door Lex Luger - zijn slappe pogingen tot commercieel succes. Het soulvolle en warme geluid wat we in het begin van ‘Teflon Don’ aantroffen is helaas abrupt verdwenen. Zwakke rappers als Gucci Mane en Styles P kunnen vanzelfsprekend niets bijdragen. Het is daarom maar goed dat ze juist op deze twee zwakke nummers als gastartiest voorbij komen.

Ook op Aston Martin Music, gaat het weer mis. Deze keer is de beat van het verder uitstekende productieteam J.U.S.T.I.C.E. L.E.A.G.U.E. veel te gladjes en stelt het muzikaal bar weinig voor. Je krijgt het idee dat je naar een gladde R&B plaat aan het luisteren bent. Gastbijdrages van Drake en Chrisette Michelle versterken dit gevoel tot ongekende proporties.
Het laatste nummer op de plaat ‘All the Money in the World’, met zang van Raphael Saadiq, is weer een aardige nummer, maar nog steeds niet van het niveau van het begin van ‘Teflon Don’. En dat is jammer want Ross laat in het eerste deel van het album zien, dat hij tot meer dan dit in staat is.

Natuurlijk stellen de teksten van Ross bar weinig voor. Zijn favoriete onderwerpen, respectievelijk geld en vergelijkingen met notoire maffiabazen passeren veelvuldig de revue. Maar dat Ross in staat is om lekkere muziek te maken staat als een paal boven water. Daarom is het jammer dat ‘Teflon Don’ – net als zijn voorganger ‘Deeper Than Rap’ – voor de helft goed te beluisteren is, en het niveau op de rest van de plaat ver weg zakt.

(label: Maybach Music / Def Jam / Universal)

ARTIEST

Rick Ross

William Leonard Roberts II (Miami, 28 januari 1976), bekend als Rick Ross (en Rick Ro$$), is een Afro-Amerikaanse rapper. Ross heeft een label bij Slip-n-Slide Records, dat vanaf 2008 Def Jam Recordings heet. Ook heeft hij het label Maybach Music Group opgericht.Rick Ross is geboren in Miami. Na de ... »

VIDEO

Tip de redactie met een youtube video die bij dit artikel past. Embed code:

FOTO'S OP FLICKR

Voeg zelf foto's toe via Flickr! Tag je foto met mpodia1722 en hij wordt automatisch hier ingeladen.
(De foto moet publiek toegankelijk zijn en beschikbaar zijn via de Flickr zoekfunctie)

---

JOUW REACTIE

---

ZELF PUBLICEREN

Mpodia nodigt u uit om uw eigen concertverslag in te sturen, klik daartoe door naar zelf publiceren.