Vandaag zijn tijdens Buma Music in Motion (BMIM), een conferentie en awardshow toegespitst op m ... »
Tags: film, persbericht |
Tell a friend
Op de tonen van zijn laatste album (Marinai, Profeti e Balene: Zeelui, Profeten en Walvis ... »
Tags: alternative, blues, world, interview |
Tell a friend
Er staat de kinderen weer een bruisend theaterseizoen van Studio 100 te wachten! Zo kunnen ze h ... »
Tags: theater, kind, persbericht |
Tell a friend

Genre: droompop Label: Pias Release: 2011 Score: 7 ... »
Tags: alternative, pop, cd recensie |
Tell a friend
Genre: folk/pop Label: Munich Release: 1 mei 2012 Sco ... »
Tags: pop, alternative, cd recensie |
Tell a friend
Twintig jaar geleden treedt Laura Pausini in Nederland op als jong Italiaans meisje. In die tij ... »
Tags: pop, concertverslag |
Tell a friend
Eels is de Amerikaanse band rondom zanger/liedjesschrijver Marc Everett (beter bekend onder zijn art »
Joshua Samson - Percussion artist. see also myspace.com/joshuasamson for Hang Music see www.orea »
.jpg?width=275&image=/Uploads/Images/img/1299966390images (1).jpg)
Eric Vloeimans, om daar maar eens mee te beginnen. In DWDD werden wat vragen aan hem gesteld waardoor de indruk gewekt kon worden of Colin Benders in het project Kytecrash misschien wel de betere partij is? Aldus, zo kwam het op mij over. Ik volg Vloeimans echter al enkele jaren, en zijn fenomenale muziektalent is nog net zo fris en ondernemend als in de projecten ”Umai”, “Morea” en “Gatecrash”. Dat er een gelukkige samenloop ontstaat met zijn leerling Benders is buiten kijf. En dat deze twee elkaar versterken, en zonder interval vinden ook. Vloeimans, zo heb ik gezien tijdens Kytecrash in Amstelveen, blijft de natuurlijke leider. Hij legt het veterane gewicht in de schaal, en blijkt daarbij een basiselement in al het geweld te zijn. Want wat een expressie, en een enthousiasme. Maar ook, wat een ervaring en professionele benadering van deze moderne muziek. En daar ligt Vloeimans zijn kracht. Hij weet zich aan te passen in velerlei muziekstijlen, en geeft zichzelf als een toegevoegde waarde mee.
De heren zelf verheugen zich zichtbaar in de samenwerking, en in het resultaat dat daardoor tot stand komt. Ze creëren nieuwe doelen, slechten hun eigen grenzen, en putten uit een bagage aan verworven ideeën.
De vraag blijft over, of deze bedrijvigheid ook gevangen kan worden in de studio, op een plaat? Na een paar maal geluisterd te hebben hoeven we daar geen twijfels over te laten bestaan. Dynamiek kan gevangen worden. Mede door de kwaliteit van het mixen, daarnaast het vakkundig toepassen van effecten levert een comfortabel product op. Daardoor is de authentieke sfeer opgeslagen. Dat maakt Kytecrash evenzo op cd interessant.
Benders komt uit de hiphop hoek, reggae klinkt hier en daar door. (Afrobeat) Hij heeft een rapper meegenomen: Onder pseudoniem Pax. Zijn charismatische uitstraling, betoverend en innemend tegelijk. is zeker een factor die meeweegt in het succes. Hij krijgt gelegenheid tot, en zorgt voor de onderbreking, de afwisseling in focus.
De muziek is levendig, druk. Heeft in sommige nummers een stuwend karakter vanwege het spel van Jeroen van Vliet op Rhodes. Hier en daar klinkt het bijna futuristisch door de effecten die Den Duijf levert. Het eerste nummer “Party Animals” is daar een goed voorbeeld van. Geschreven door Vloeimans. Pax gaat uit zijn dak, en zingt apengeluiden.
"Afrobeat" is in tegenstelling een zeer bedeesde compositie. Geweldig. Met een rustig tikkende drummer. Vloeimans als solist met een heerlijk zingende trompet, en Pax die zo vol verwondering kan zingen. Door de teksten van Pax is er een concrete boodschap ontstaan. Letterlijke verwoordingen die de fantasie van de luisteraar begrenzen. En daar was ik in de muziek waarin Vloeimans toch het heft in handen heeft niet bekend mee.
"Ban Blijet": harmonie ten top. Dit is een nummer waar Benders en Vloeimans elkaar naadloos volgen, en de stem van Pax de ruimte geven en ondersteunen. "Tribute To The Night" door Benders. Hoog experiment gehalte. Veel geluiden, effecten.
Voor de rest zijn er composities van alléén Vloeimans, alléén Benders, alléén van van Vliet. "Nemo", "Pushing", en "Schock And Awe" zijn door het hele team ter wereld gebracht. Dat laat de bevlogenheid van de band goed uitkomen.
De nummers van Vloeimans zijn harmonieus, soms druk, dan weer heilzaam. Hij geeft derden de ruimte om zodoende projecten optimaal kansen te geven en te ontwikkelen. Benders experimenteert erop los, en zorgt samen met Pax voor magische sfeerbeelden, stoere hedendaagse klanken met een boodschap.
Kytecrash is hot, laten we het daar maar even op houden.
Bezetting:
Eric Vloeimans - trompet, Colin Benders – trompet, Pax zingt, Niels Broos en Jeroen van Vliet - toetsen, Mathijn den Duijf - No Input Dubmachine en Melodica, Gulli Gudmundsson – bas, Jasper van Hulten – drums.
(label: Kytopia)
[Vloeimans & Gatecrash] Eric Vloeimans is een uitgesproken lyricus op zijn instrument maar schuwt het avontuur nooit. Bewierookt als één van de beste Europese trompettisten benadert hij als begenadigd improvisator het jazzidioom. Experimenteren en bakens verzetten is zijn passie. Het vormt d ... »