Vandaag zijn tijdens Buma Music in Motion (BMIM), een conferentie en awardshow toegespitst op m ... »
Tags: film, persbericht |
Tell a friend
Op de tonen van zijn laatste album (Marinai, Profeti e Balene: Zeelui, Profeten en Walvis ... »
Tags: alternative, blues, world, interview |
Tell a friend
Er staat de kinderen weer een bruisend theaterseizoen van Studio 100 te wachten! Zo kunnen ze h ... »
Tags: theater, kind, persbericht |
Tell a friend

Genre: droompop Label: Pias Release: 2011 Score: 7 ... »
Tags: alternative, pop, cd recensie |
Tell a friend
Genre: folk/pop Label: Munich Release: 1 mei 2012 Sco ... »
Tags: pop, alternative, cd recensie |
Tell a friend
Twintig jaar geleden treedt Laura Pausini in Nederland op als jong Italiaans meisje. In die tij ... »
Tags: pop, concertverslag |
Tell a friend
Planetary Assault Systems is Luke Slater\'s most influential pseudonym leaving its definite mark on »
LCD Soundsystem is een muziek-project onder leiding van James Murphy, mede-oprichter van DFA Records »
Amsterdam Sinfonietta is al bijna 25 jaar het enige professionele strijkorkest in Nederland en treed »

Uli is een gitarist van uitzonderlijke klasse net als Harry Saksioni en Earl Klugh. Het klinkt lekker soepel en zeker smaakvol. Volle en goed gearrangeerde composities. Het openingsnummer "Malacatan" is een rustig nummer. Gewoon mooi, en opgewaardeerd met een bassolo. De drummer voert het tempo wat op, waardoor er dynamiek ontstaat. Geklap wil ik zeker niet horen op een cd die in de studio is opgenomen. Dat is jammer dat dat elke keer terugkomt. Geeft wel een "live" idee natuurlijk.
"Alfama" Lissabon Portugal, het vierde nummer wordt door Ulrich Kotjo Wendt ontroerend vertolkt op accordeon. Prachtig gedaan. De volgende nummers volgen de innemende sfeer. Zij worden echter verrijkt met andere muzikanten. Markus Kuczewski bijvoorbeeld op piano in "Driving Her Home". Claudia Burghard komt als zangeres in "River" aan bod. Had van mij niet gehoeven. Niet vanwege de stem, want die staat me wel aan. Maar het brengt een totale ommekeer in de sfeer van de plaat. Ze komt later alleen in "Waiting Invain" van wijlen Bob Marley nog een keer terug. Buiten deze en "River" door Joni Mitchell, "Summertime" van George Gershwin, werden alle andere nummers door Uli geschreven.
Naarmate het einde nadert komen er meer muzikanten bij totdat ze met z'n tienen de drie laatste nummers spelen. Vibrafoon, sax, accordeon, piano, het hele scala. De cd wisselt telkens van sfeer en geeft daarbij de indruk een compilatie van stijlen te zijn. Op de cd-hoes staan 12 nummers vermeld, terwijl de cd-speler 15 nummers aangeeft. Dit komt door kleine in het Duits gesproken lyrics. Er worden wat mensen bedankt voor het feit dat zij hun hart in de muziek legden. Dat hart vindt je zeker terug. Instrumentaal is deze plaat een regelrechte topper, jammer dat er in gesproken wordt, dat komt de cd echt niet ten goede.
Uli Kringler op gitaar, Lars Hansen op bas en Heinz Lichius op drums vormen de basis.
(label: Acoustic Music Records)