Het was een tijdje stil rond Mijke Loeven. Niet dat ze niets deed. Integendeel. Ze werd directeur van stichting Jazz International Rotterdam. In die functie is ze verantwoordelijk voor zo'n negentig jazzconcerten in Rotterdam op diverse podia en daarnaast een meerdaags festival in de Maasstad. Van huis uit is ze zangeres en songwriter. Ze studeerde jazzzang aan het Conservatorium in Den Haag en ze maakte eerder twee cd's. Nu is er dus: 'Loeven'. Een album waar ze alle Nederlandstalige teksten en muziek voor schreef. De line-up is zo interessant dat ik hem in zijn geheel noem. Mijke Loeven (zang), Tom Beek (saxofoon), Erwin Hoorweg (toetsen), Andreas Suntrop (gitaar), Martin Verdonk (percussie), Arend Niks (drums) en Mick Paauwe (bas). De musici zijn bekenden in de jazzscene, maar Mijke maakte met hen géén jazzalbum. Het resultaat is wel dat de zangeres uiterst bekwaam wordt begeleid, inclusief soli die er echt toe doen.

Loevens zang is echt Rotterdams, maar dan zonder het daarbij horende accent. Ze is rechtstreeks, zonder opsmuk. Pretentieloos en vooral heel natuurlijk. Dat past bij haar karakter. Aanpakken! De cd opent met 'Platteland' en dat is direct het hoogtepunt. De lazy sfeer van het buitenleven stroomt uit de tekst. Een voorbeeld: “Dan ruik ik koeienstront, er vliegt een vogel rond, ik veeg het plaatsje in de regen, stop kastanjes in de grond”. Verder zijn de teksten zelfbeschouwend ('Veertig') en komt uiteraard de romantiek om de hoek kijken ('De liefde bedrijven'). Kenmerkend is de eerlijkheid in haar spel en in haar poëtische teksten. Dit soort platen kan je niet maken als je 20 bent. Gelukkig maar.

Tip de redactie met een youtube video
die bij dit artikel past:
Embed code: