Fleur is de zangeres en richt zich tot het publiek. Flower to the People dus. Dit zijn de eerste woorden van haar biografie en dus een mooie introductie voor dit album. Fleur Tolman, een klassiek geschoolde zangeres met een prachtstem. Ze zingt met het grootste gemak de dertien songs die dit album rijk is.

Gitarist en achtergrondzanger Frank Ong-Alok schreef de muziek en lyrics van negen van de elf nummers. Ong-Alok is een meesterlijke en veelzijdige componist. De andere nummers zijn van Bob Dylan 'Make You Feel My Love' en van de BeeGees 'My World'. Het klinkt allemaal fantastisch, en toch is er hier en daar iets mis.

Fleur laat in alle nummers de latin weerklinken, zelfs in het nummer van Dylan. Dit leidt tot missers, het komt geforceerd over doordat de latin niet in Tolman’s bloed zit. Met haar klassieke stem duikt ze in een weemoedige wereld. Een geschiedenis van een volk. Net als Joris Linssen met 'Caramba' en Imca Marina met 'Viva España'. Dat de nummers niet goed klinken, ligt zeker niet aan de muziek. Het is lekker clean en technisch prima in orde. Het enige latinnummer dat goed in de oren klinkt is ‘Yu Na Mi Mati’, waar je vanzelf op meedanst. 

Vanaf track tien wordt het anders. Dan heb je gastmuzikanten als Joep van Rhijn en Bert van Bommel op horn. Het swingt de pan uit. Daar voelt Fleur zich ook wat meer thuis heb ik het idee. 'Will It Go Round' met Hector Krijbolder op viool. Ja, dit is wel een nummer dat blijft hangen. Bonustrack 'Faith, Hope And Love' is het hoogtepunt, dat een duet is met Oscar Harris. Het nummer klopt gewoon en het kan zo de prijzenkast in. De andere bonus ‘Shalom Salam' is hetzelfde verhaal. Hier hoor je ook waartoe Fleur in staat is.