Vandaag zijn tijdens Buma Music in Motion (BMIM), een conferentie en awardshow toegespitst op m ... »
Tags: film, persbericht |
Tell a friend
Op de tonen van zijn laatste album (Marinai, Profeti e Balene: Zeelui, Profeten en Walvis ... »
Tags: alternative, blues, world, interview |
Tell a friend
Er staat de kinderen weer een bruisend theaterseizoen van Studio 100 te wachten! Zo kunnen ze h ... »
Tags: theater, kind, persbericht |
Tell a friend

Genre: droompop Label: Pias Release: 2011 Score: 7 ... »
Tags: alternative, pop, cd recensie |
Tell a friend
Genre: folk/pop Label: Munich Release: 1 mei 2012 Sco ... »
Tags: pop, alternative, cd recensie |
Tell a friend
Twintig jaar geleden treedt Laura Pausini in Nederland op als jong Italiaans meisje. In die tij ... »
Tags: pop, concertverslag |
Tell a friend
LCD Soundsystem is een muziek-project onder leiding van James Murphy, mede-oprichter van DFA Records »
Maceo Parker (Kinston (North Carolina), 14 februari 1943) is een Amerikaanse funk-, soul- en jazzsax »
The Baseballs is a German Rock\'n\'Roll band founded in Berlin in 2007. They became popular with »

Klassieke gitaarmuziek, geen oude klassiekers, maar modern, eigentijds en gegeven de composities die de cd bevat, zeer verrassend: vier van de hand van de klassiek geschoolde Oostenrijkse “super”gitarist Wulfin Lieske (ik realiseer me dat “super” in het geval van klassiek niet echt gebruikelijk is, maar toch…), een nummer van een oude jazzlegende Charles Mingus en drie van Astor Piazzolla. Wulfin Lieske heeft in het recente verleden nog met laatstgenoemde samengewerkt.
Ondanks deze verschillende stijlen is het geheel zeer consistent. Deze muziek is niet echt in een hokje te stoppen. De sfeer is uniek. Het doet me denken aan de eerste elpees van gitarist Egberto Gismonti, Braziliaan die op een van de eerste afleveringen van het North Sea Jazz Festival furore maakte. Diens albums ‘Dancas das Cabecas’ en ‘Sol do Mejo Dia’ uit de jaren ‘70 ademen eenzelfde sfeer. Hoewel de techniek van Lieske en Spindler van een uitzonderlijke klasse is en van een aanzienlijk hoger niveau, is het de verdienste van de twee heren dat ‘Bottom’s Dream’ voor leken (waartoe ik mezelf reken) zo toegankelijk is. Dat er geen additioneel instrumentarium (geen percussie, drums of bas) aanwezig is, is volstrekt niet storend. Waar in de tegenwoordige muziekindustrie de productie belangrijker lijkt geworden dan de compositie zelf, met al die geluidsmuren, en ieder open plekje moet worden ingevuld door orkestratie, dan wel elektronica, hebben we hier te maken met pure muziek. Daarbij is instrumentbeheersing vanzelfsprekend. Dit is de basis van echte muziek.
‘Bottoms Dream’ is een unieke prestatie, die de luisteraar bij iedere luisterbeurt nieuwe dingen laat horen en daardoor blijft intrigeren; schroom niet de volumeknop wat verder open te zetten, laat de muziek op je inwerken, je wordt er ruimschoots voor beloond.
‘Good-Bye Pork Pie Hat’ is een heerlijk jazzy nummer, redelijk sober, volgt nauwgezet de compositie van Mingus, ingeklemd tussen de klassiek georiënteerde nummers van Lieske en die van Astor Piazzolla lijkt het nummer in eerste instantie opvallend en afwijkend; dat is het bij nader inzien toch niet. De (muzikale) wereld van Lieske en Spindler is oneindig en met onbegrensde mogelijkheden, zoals gesymboliseerd door Bottom’s Dream in Shakespeares Midsummer Night’s Dream. Lieske en Spindler verkennen op deze cd dit muzikale universum met succes.
Gitaristen Wulfin Lieske en Fabian Spindler werken sinds 2007 nou samen. Hun repertoire bevat werk van Scarlatti, Cimarosa, Albeniz, Debussy, de Falla, Ross Edwards en Piazzolla, maar ook werk van Lieske zelf. Hun eerste CD 'Evocación', gereleased bij Challenge Classics kreeg al snel een GRAMO ... »