The Walkabouts - Travels In The Dustland

_{Door: Hans van der Maas -26-10-2011}

Hoewel The Walkabouts al sinds 1984 optreden en platen maken, genieten ze in Nederland een bescheiden bekendheid. Maar, de volgers van de Amerikaanse melodieuze rockband tonen zich trouw aan de band. Het vijftiende studioalbum, het eerste sinds 2005, zal de fans opnieuw zeker niet teleurstellen. Sterker, ‘Travels In The Dustland’ is misschien wel de beste plaat tot nu toe. Met als vaste ankers Chris Eckman (zang, gitaar en piano) en Carla Torgerson (zang en gitaar) toont The Walkabouts gedurende bijna een uur wat de band waard is. Het album begint redelijk ingetogen met ‘My Diviner’, met zang van Carla, een zacht stuwende hihat, een slepend orgel en een prettig tokkelende gitaar. Hoewel het nummer in eerste instantie lijkt wat voort te kabbelen, blijf je aan de speakers gekluisterd. Het is de mystiek, die ook op het gehele album de boventoon voert. Er zit altijd wat ongrijpbaars in de muziek van The Walkabouts en dat maakt het album spannend en het meermaals luisteren waard een cd-spelerblijver. Soms gaat het tempo wat omhoog (‘Soul Thief’, ‘No Rhyme, No Reason’) en ook dan blijft de aandacht nadrukkelijk gericht op de spannende opbouw van de songs. De hoogtepunten op ‘Travels In The Dustland’ zitten echter onmiskenbaar in de ballads. Met name ‘They Are Not Like Us’ en ‘Horizon Fade’ klinken overtuigend mooi en tillen je even op uit het jachtige leven. De band heeft in zijn 27-jarig bestaan te maken gehad met een voortdurend wisselende samenstelling, maar de huidige bezetting van The Walkabouts levert met ‘Travels In The Dustland’ een stevig fundament voor de komende jaren.

VIDEO

FOTO'S OP FLICKR

Voeg zelf foto's toe via Flickr! Tag je foto met mpodia3930 en hij wordt automatisch hier ingeladen.
(De foto moet publiek toegankelijk zijn en beschikbaar zijn via de Flickr zoekfunctie)

---

JOUW REACTIE

---

ZELF PUBLICEREN

Mpodia nodigt u uit om uw eigen concertverslag in te sturen, klik daartoe door naar zelf publiceren.