Darkness Falls - Alive In Us

_{Door: Corné van Groenedaal -31-10-2011}

Het Deense popduo Darkness Falls bracht afgelopen week hun debuut ‘Alive In Us’ uit. De rockdames Josephine Philip (vocalen en keyboard) en Ina Lindgreen (gitaar en bas) zijn de Kopenhaagse musiekscene ontgroeid en proberen nu nationaal en internationaal verder door te breken. Afgelopen maart kwam hun eerste EP met de gelijknamige titel uit die mede werd geproduceerd door de hippe producer Trentemöller. Deze ep werd vooral in Denemarken erg goed ontvangen. Nu is het dan tijd voor een volwaardig album vol donkere indie en poppy singer-songwriter nummers.

Na een overbodig en niets toevoegende intro van vijftien seconden, begint het album met ‘Noise On The Line’. Een nummer met een knipoog naar de sixties door met name het specifieke gitaargeluid. Overigens blijkt dit een handelsmerk van de beide dames te zijn, want deze “sixties sound” is het hele album aanwezig. Het nummer blijft redelijk vlak en voelt daardoor het meest aan als een combinatie van shoegaze en indie. Het duo komt pas los bij ‘The Void’, een wat dromerig dancenummmer. Hierna pakken ze weer terug naar die min of meer psychedelische, mysterieuze muziek waartoe de nummers ‘Nights Will Be Dawn’ en ‘Josephine’ zeker toe behoren.

De titelsong ‘Alive In Us’ is ook weer een bijzondere productie. Ondersteund door diverse synthesizers lijkt het of je het nummer niet direct te hoort, althans niet rechtstreeks. Aardig gevonden maar het effect doet afbreuk aan het nummer. Zo nemen de dames ons verder mee door de dromerige reis van dit album. Bij ‘Timeline’ hoor je invloeden van muziek van bijvoorbeeld Depeche Mode uit de jaren tachtig terug. Noem het “synth-pop”, maar het is wel één van de sterkere nummers van dit album. Vervolgens wordt je getrakteerd op ‘Before The Night Takes Us’, een prima nummer dat ook weer ondersteund wordt door dat typerende gitaargeluid dat je mee terug neemt in de tijd. De afsluiter ‘Paradise Trology III’ is in stijl; een ruim twee minuten durend instrumentaal nummer dat toch ook weer een beetje obscuur klinkt.

Niet voor iedereen geschikt en niet voor iedereen toegankelijk. Zo zou je dit album het best kunnen omschrijven. Dromerig, een beetje obscuur met daarbij soms het terugpakken naar het geluid van de sixties en seventies. De muziek van Darkness Falls is niet echt in een hokje of categorie te plaatsen. Dat het vocaal bij Josephine Philip goed zit wordt tijdens dit album wel duidelijk. Kortom, een plaat die je moet luisteren als je eens wat vernieuwends of gewoon iets anders wilt proberen. Veel luisterplezier.

VIDEO

FOTO'S OP FLICKR

Voeg zelf foto's toe via Flickr! Tag je foto met mpodia3958 en hij wordt automatisch hier ingeladen.
(De foto moet publiek toegankelijk zijn en beschikbaar zijn via de Flickr zoekfunctie)

---

JOUW REACTIE

---

ZELF PUBLICEREN

Mpodia nodigt u uit om uw eigen concertverslag in te sturen, klik daartoe door naar zelf publiceren.