Mdungu - Gambian Space Program

_{Door: Corné van Groenedaal -27-12-2011}

Misschien is de band Mdungu wel een afspiegeling van onze samenleving. Een smeltkroes van culturen. Deze negenkoppige formatie bestaande uit diverse nationaliteiten (Nederland, Spanje, Luxemburg en Gambia), trakteert ons met hun tweede album ‘Gambian Space Tour’op een onvervalste muziekreis met vele verschillende invloeden. Je hoort dat typische Afrikaanse geluid terug maar ook invloeden van jazz, hip hop, Afrobeat en funk. Kortom, welkom op deze muzikale wereldreis.

De band werd in 2003 opgericht door saxofonist Thijs van Milligen. Hij omringde zich met een diversiteit van muzikanten die één voor één hun muzikale stempel op deze band drukten. Een eigen stijl bestaande uit diverse muziekinvloeden is hun handelsmerk. In 2009 kwam het debuutalbum uit met de titel ‘Afro What!? ‘, een album dat in de Benelux goed werd ontvangen. Mdungu zijn graag geziene gasten op diverse muziekfestivals en dan moeten we niet alleen denken aan optredens in de sfeer van de zogenaamde wereldmuziek. Nee, ook op diverse jazzpodia heeft de band inmiddels hun opwachting gemaakt. En dan kunnen we nu een nieuw hoofdstuk in het verhaal noteren want in november van dit jaar zag het tweede album het daglicht.

De twee openingsnummers met ‘Marock ’n Roll’ en ook de titeltrack ‘Gambian Space Program ‘ zetten onmiddellijk de sfeer van het album neer. Veel percussie, veel blazers waaronder de altsax en bariton-sax prominent vertegenwoordigd zijn. ‘Planet Lagos’ heeft een heerlijke opzwepende funky basis. De verschillende vocalen en natuurlijk weer die blazers en percussie maken dit tot een aanstekelijk nummer. Het wat rustigere ‘No Can Do’ en ‘Saturn Hat’ die bijna geheel instrumentaal zijn zorgen voor de overgang naar ‘Xarit’. Een nummer dat hier en daar zelfs ska-invloeden heeft. Dat in combinatie met de Afrikaanse vocalen, de blazers en weer die percussie zorgt ervoor dat dit een prominent nummer is op dit album.

Het album bestaat in zijn geheel uit elf nummers. Ruimte voor echte ballad-achtige nummers is er niet. Het is allemaal voorzien van een lekker ritme. Bij ‘Buxamatoul’ krijg je voor de eerste keer het gevoel dat de band wat gas terug neemt. Een wat “lui” ritme waarop het publiek tijdens een concert lekker kan meedeinen. Bij ‘Niyabinghi I’ komt eigenlijk voor het eerst het genre pop/rock enigszins aan de beurt. De elektrische gitaar is aanwezig en die zorgt voor weer een ander sausje.

Het opmerkelijke is dat je geen enkel moment het idee hebt naar een “Nederlandse” productie te luisteren. Dat is misschien wel het beste compliment dat we de leden van Mdungu mee kunnen geven. Als je ooit in het continent Afrika op vakantie bent geweest, zal dit album zeker herinneringen oproepen. Het album swingt en is energiek. Het is geen alledaagse popmuziek, is niet voor iedereen toegankelijk maar het is muzikaal erg vakkundig. Ben je nog niet overtuigd en wil je Mdungu eerst aan het werk zien, dan kan dat. In januari vervolgen ze hun tour.

January 13: Paard van Troje, Den Haag
January 19: Doornroosje, Nijmegen
January 20: Hedon, Zwolle
January 21: Atak, Enschede
January 27: Victorie, Alkmaar
February 3: Simplon, Groningen
February 4: Het Bolwerk, Sneek
February 10: W2, Den Bosch

VIDEO

Tip de redactie met een youtube video die bij dit artikel past. Embed code:

FOTO'S OP FLICKR

Voeg zelf foto's toe via Flickr! Tag je foto met mpodia4156 en hij wordt automatisch hier ingeladen.
(De foto moet publiek toegankelijk zijn en beschikbaar zijn via de Flickr zoekfunctie)

---

JOUW REACTIE

---

ZELF PUBLICEREN

Mpodia nodigt u uit om uw eigen concertverslag in te sturen, klik daartoe door naar zelf publiceren.