Zoek...
ALBUM RECENSIE
DOOR SHAZLIQUE
2015-04-26 07:00:00 • 6 min lezen

Adna - Run, Lucifer

Adna - Run, Lucifer

Label: Suburban

Eindoordeel: 8/10

 

 

Vanuit je slaapkamer

Piepjong is ze nog, deze Zweedse singer-songwriter Adna. Haar eerste album was een onverwacht succes in indie-kringen en, inmiddels verhuisd naar een appartement in Berlijn, startte de jongedame met de indringende ogen en dito stem gedurende de wintermaanden in haar slaapkamertje met het pennen van de opvolger. Die is er nu gekomen in de vorm van ‘Run, Lucifer’ waarin Adna zichzelf presenteert als een intrigerende hybride van Sinead O’Connor, Enya, Cocteau Twins en This Mortal Coil. Atmosferische, licht-melancholische post-pop dus met originele zanglijnen en dito gebruik van stem en instrumentatie.

 

Vervreemdende wereld

De wereld van Adna is een dromerige en bijna vervreemdende. Met haar diepe stem pakt ze je meteen en net als je denkt dat ze een Tori Amos gaat doen (vanwege het gebruik van de piano) merk je al snel dat Adna toch duidelijk uit heel ander hout gesneden is. Geen uitbarstingen hier, maar een voortdurende onderhuidse spanning die zich niet in erupties uit maar in een donker deinen, als stormgolven die zichzelf te pletter slaan op de rotsen langs de kust. Alleen in ‘Living’ gaat ze voluit, maar zelfs dan moet de muziek het volume presenteren, niet haar stem. Het zou ergens zorgwekkend moeten zijn dat een zo jonge dame zo volwassen klinkt in zowel haar stemgeluid als in de onderwerpen die ze aansnijdt. Maar omdat de muziek hier een soort van oudheid in zich heeft (net zoals de stem van Adna zelf ook doorleefd genoeg klinkt) sta je daar als luisteraar niet eens bij stil. Puur in haar authenticiteit neem je als luisteraar ademloos tot je wat Adna aan je presenteert in het ampele halfuurtje dat de plaat duurt.

 

Onduidelijk

Na het luisteren van dit werk is het mij volslagen onduidelijk waarom deze dame geen grotere bekendheid geniet. Vergeleken bij het gros van de releases in hetzelfde genre laat Adna de concurrentie namelijk ver, ver achter zich. Ze beheerst de kunst van het weglaten, weet hoe een song geschreven moet worden en voelt moeiteloos aan wat een liedje aan atmosfeer nodig heeft. De laatste die ik dat heb horen doen was Emiliana Torrini met wie Adna ook wel wat raakvlakken heeft. Hoe dan ook: het is te hopen dat deze tweede release van de Zweedse droomster het grote publiek zal weten te bereiken. Iemand met een talent als het hare verdient het door vele oren gehoord te worden. Dit ‘Run, Lucifer’ is namelijk een parel. Niets minder.

 

 

Eindoordeel: 8/10

Deel via social media: