Zoek...
Prima derde album voor Brooklyn's Indieband Air Waves

Prima derde album voor Brooklyn's Indieband Air Waves

Youtube video
ALBUM RECENSIE
DOOR CORNÉ VAN GROENEDAAL
2018-04-25 07:00:00 • 2 min lezen

Indie / Pop
7,5

Air Waves - Warrior

Het derde album van de New Yorkse band Air Waves is onlangs uitgekomen. Warrior is de titel van dit nieuwe album rondom Nicole Schneit en het is de opvolger van Parting Glances uit 2015

Label: Western Vinyl

Een speciale albumcover
De cover van dit nieuwe album is op zijn minst gesteld opzienbarend. Als neutrale muziekliefhebber zou ik mijn keuze niet op deze cd laten vallen omdat de cover nu niet bepaald uitnodigend is. Of juist wel? Wat speurwerk leert mij namelijk dat het hier eigenlijk om een foto gaat die door de vader van Nicole is gemaakt op 22 april 1970 tijdens de eerste Earth Day die toen in New York werd gehouden. Deze oorspronkelijk zwart/wit foto is nu, 47 jaar later, door kunstenaar EM Rooney aan het doek toevertrouwd en moet het oneindige geloof in “spirit, Strength and Love” uitbeelden. Qua muziek heeft de band zich doorontwikkeld en de elf songs klinken fris en dromerig.

Blazers en synths
Het album wordt gedragen door zeer aangename melodieuze composities waarbij het heldere stemgeluid van Nicole het handelsmerk blijkt. Daarom heen het nodige koperwerk in de vorm van blazers en wat 80’s synths om het geheel af te maken. De nummer klinken nergens haastig maar eerder loom en uitermate geschikt voor een heerlijke (na)zomerdag. Opener ‘Home’ is meteen een schot in de roos. Een wat lome melodie, langgerekte vocalen en wat blazers zorgen voor een aangename kennismaking. Nummers als ‘Pieces’ en ‘Morro Bay’ zijn soepel klinkende Indiesongs en bij het op de synths leunende ‘Gay Bets’ blijkt er tekstueel toch wel een vinnige toon te bestaan waarbij de positie van de homoseksuelen in dut Trump-tijdperk centraal staan.

 

Diagnose kanker
Zo is het eigenlijk een heel aardig album waarbij de verwarring steeds weer de kop op steekt als je al luisterend naar dit album naar de hoes kijkt. Een en ander lijkt gewoon niet in overeenstemming met elkaar. ‘Tangerine’ is prima en ‘Sky’ is zelfs meer dan goed, met dank aan het gitaarspel van Blake Luley. Op de titelsong is Kevin Morby op de achtergrond te horen maar je moet wel heel erg goed luisteren. De boodschap en de strijdvaardigheid zijn echter duidelijk want Nicole schreef dit nummer nadat haar moeder de diagnose kanker had gekregen: “The doctor told her she had a fifteen to twenty percent chance, and her response was ‘I’m going to get this mother fucker’“ Met het stemmige ‘Blue Fire’, die ook weer door de synths en de stem van Nicole gedragen wordt, krijgt dit album een passende afsluiter.

Eindoordeel
Als we goed naar de teksten luisteren, wordt vanzelf duidelijk dat de band een aantal maatschappelijke thema’s aanroert. Homoseksualiteit, het Post-Trump tijdperk en een veranderende wereld zijn onderwerpen die aangeroerd worden onder het haast vrolijk klinkende muzikale oppervlak. Een album onterecht nog maar weinig aandacht heeft gekregen want de band levert met Warrior een prima derde album af, dat gewoon goed in elkaar zit. Uiteraard blijft de band muzikaal wel binnen veilige lijntjes waardoor de echte “bite” ontbreekt. Veel luisterplezier.  

Indie / Pop

Deel via social media: