Zoek...
ALBUM RECENSIE
DOOR SHAZLIQUE
2015-04-05 07:00:00 • 12 min lezen

Alamo Race Track - Hawks

Alamo Race Track – Hawks

Label: Excelsior

Eindoordeel: 7/10

 

 

De vierde in vijftien

Erg productief zijn ze niet, de mannen van de Nederlandse band Alamo Race Track. Maar wanneer ze met een nieuw album op de proppen komen dan is dat ook hoorbaar doordacht en doorwrocht. Business as usual dus, op dit nieuwe album ‘Hawks’, ware het niet dat accent van het duistere verderop het lichte in is geschoven. De Joy Division-echo’s uit het verleden zijn nog steeds aanwezig, maar hier zijn ze verweven met iets dat bijna als space rock aanvoelt. The Flaming Lips, Sparklehorse maar ook de laatste CD van de band Pond schieten zo te binnen als referentiepunten. Gelaagde, bijna dromerig aanvoelende muziek met veel ruimte voor koortjes, orkestraties en vervorming. On-Nederlands eigenlijk.

 

Gelaagdheid

Er is veel muzikale informatie om te verwerken voor de luisteraar en ‘Hawks’ is dan ook niet een plaat die al z’n geheimen bij de eerste luisterbeurt prijs geeft. Daarvoor is de muziek te geconstrueerd van opzet en dat is vaak mooi en soms een beetje jammer. Jammer omdat met name de koortjes de muziek soms net iets aan de verkeerde kant van “zalvend” brengen. Een beetje bite mag wel immers en bite is hier en daar best ver te zoeken. Dat doet overigens niets af aan het vernuft van het gebodene, hooguit aan de impact ervan. Tegen de tijd dat je als luisteraar bij een tracks als ‘Risers’ bent terecht gekomen bekruipt je namelijk het gevoel één en ander al eens eerder gehoord te hebben. Positief uitgelegd betekent dit dat we te maken hebben met een sterk thematisch getint album, negatief uitgelegd betekent het natuurlijk dat er van trucjes gebruik gemaakt wordt en dat deze trukendoos verre van bodemloos is. Toch is het gebruik van een koto in de pompende titeltrack dan wel weer erg leuk bedacht en het feit dat in ‘Erase The Wires’ de diepe basstonen mogen contrasteren met de hoge stemmen ook een erg origineel gegeven.

 

Spanningsveld

En daar zit het frustrerende spanningsveld op deze plaat. Tussen waanzinnig origineel en te vaak terugvallen op kunstjes. Kunstjes die overigens wel volledig eigen zijn aan de band zelf, want ik kan in Nederland geen andere band opnoemen die klinkt als deze. Hulde dus voor die originaliteit maar tevens de uitgesproken wens voor de toekomst dat de band blijft streven naar een album dat zo homogeen is als dit ‘Hawks’ maar wat tevens meer contrasten in de arrangementen kent. Slaagt de band erin die twee ingrediënten samen te brengen op een volgend album, dan zal dit ‘Hawks’ de boeken in gaan als de stepping stone die nodig was om tot dat Neder-meesterwerk te komen. Alle ingrediënten zijn al hoorbaar aanwezig, de chef moet alleen nog wat schipperen om de juiste doseringen te vinden.

 

 

Eindoordeel: 7/10 

Deel via social media: