Zoek...
Alfie Templeman - Forever Isn't Long Enough

Alfie Templeman - Forever Isn't Long Enough

Label : Kobalt

Youtube video
ALBUM RECENSIE
DOOR CORNÉ VAN GROENEDAAL
2021-05-10 07:00:00 • 3 min lezen

80's sound / Disco / Funk / Pop
8

Alfie Templeman - Forever Isn't Long Enough

Hij wordt in Engeland als één van de grote talenten gezien. Na al een aantal EP’s en singles heeft de pas 18-jarige Alfie Templeman nu zijn eerste “mini-album” Forever Isn’t Long Enough uitgebracht.

Ongekend talent
De 18-jarige Templeman groeide op tussen muziek en de instrumenten van zijn vader en zijn zus en op zijn 13e was hij samen met wat schoolvrienden al aan het stoeien met produceren van muziek. Inmiddels speelt hij zelf gitaar, piano en natuurlijk drums en zorgt hij ook nog voor de vocalen en is daar dus nu dat eerste “minialbum” zoals de Britse jongeling het zelf omschrijft! Of de acht nummers die we op Forever Isn’t Long Enough terugvinden nu daadwerkelijk de sound is waarna Templeman op zoek naar is zal de komende jaren beantwoord worden want op de voorafgaande vier EP’s bracht hij steeds wat nieuws. Op deze EP is het vooral toch vooral Indiepop met een behoorlijke dosis 80’s invloeden waardoor het album een uiterst catchy en dansbaar karakter krijgt.

Catchy
Meest opvallende track is ’Everybody’s Gonna Love Somebody’, dat door de drumbeat wel heel erg aanstekelijk klinkt en herinneringen oproept aan de TFF-hit ‘Everybody Wants To Rule The World’. Maar ook nummers als de ijzersterke opener ‘Shady’ en het met DISCO-doorspekte ‘Hideaway’ staan bol van de 80’s invloeden waarbij het lastig is om stil te blijven zitten. De titelsong is wat meer poppy en bij ‘Wait, I Lied’ zijn de funky invloeden mooi doorgevoerd. Meest in het oog springende nummer is toch wel ‘Film Scene Daydream’; een stevige beat, heldere gitaarriffs en een solo op de saxofoon én de prettige stem van Alfie zorgen dat dit het nummer is dat het meest blijft hangen. De dromerige en luie afsluiter ‘One More Day’ is hét moment om even terug of af te schakelen. De Trip-Hop invloeden zijn duidelijk aanwezig maar het is toch vooral het “kraken” van de niet aanwezige naald op het evenmin aanwezige vinyl en de schemerachtige synths die ervoor zorgen dat dit wel een mooi afscheid is.

Eindoordeel
Templeman levert met Forever Isn’t Long Enough wederom het bewijs van zijn talent. Op de acht nummers op dit “minialbum” wordt duidelijk dat de Brit veel invloeden samenvoegt om er vervolgens op eigen creatieve wijze zijn interpretatie van de 80’s sound van te maken. Een album waar je een glimlach van op je gezicht krijgt en heel nieuwsgierig wordt naar een eerste volwaardig album. In aanloop naar de zomer een fijne release. Veel luisterplezier.

80's sound / Disco / Funk / Pop

Deel via social media: