Zoek...
ALBUM RECENSIE
DOOR CORNÉ VAN GROENEDAAL
2016-05-04 07:00:00 • 3 min lezen

All Saints - Red Flag

Label : Londen Records / Universal Eindoordeel : 7,5  

Destijds waren ze het “volwassen” antwoord op The Spice Girls. De Brits/Canadese popgroep All Saints kwam onlangs, na een tweede comeback, met een fonkelnieuw album Red Flag.

 

Een tweede comback Melanie Blatt en Shaznay Lewis besluiten, na een periode als achtergrondzangeressen gewerkt te hebben, in 1993 zelfstandig verder te gaan. Na wat verkenningen wordt All Saints eigenlijk pas All Saints als de zussen Nicole en Natalie Appleton aansluiten en de vier dames verder gaan. Debuutsingle ‘I Know Where It’s At’ uit 1997 behaalde de nummer 4 notitie in de Engelse hitlijsten maar het was natuurlijk de single ‘Never Ever’ (beide van het titelloze debuutalbum) dat voor de wereldwijde doorbraak zorgde. Na een redelijk succesvolle carrière die ook weer bol stond van interne strubbelingen besloten de vier dames in 2001 uit elkaar te gaan. In 2006 was daar die plotseling comeback, incl. het nieuwe album Studio 1, maar vanwege tegenvallende verkoopcijfers trok het label Parlohone zich weer terug. In 2013 was All Saints toch weer terug en wel als voorprogramma van de Backstreet Boys. De chemie bleek nog steeds of wederom aanwezig en in de Britse pers wordt gekscherend gesteld dat de niet zo vlot verlopen scheiding van Nicole Appleton en Liam Gallagher (Oasis) voor de nodige inspiratie heeft gezorgd.

 

Shaznay Lewis is het creatieve brein van All Saints Vanaf de eerste tonen wordt duidelijk dat de dames niets aan zangkwaliteiten hebben ingeboet. Opener ‘One Strike’ is die strakke, ritmische opener waarvan je meteen vrolijk wordt. Alle nummers zijn door Shaznay geschreven, zij is het creatieve brein en de belangrijkste songwriter van All Saints. Het vervolg is misschien nóg beter; ‘One Woman Man’ is het eerste nummer dat terugpakt na die breuk (“Sometimes is it better to go? / This shit’s getting crazy, tired of your playing / Am I better alone?”) en diverse tempowisselingen kent. Een aardig detail bij het aanstekelijke ‘Make U Love Me’ met zijn typische R&B-invloeden is dat het begint met het geluid van een naald op vinyl. Dit is het eerste nummer waarbij de herkenning aan de bekende en vermaarde zanglijnen boven komt drijven.

 

Vier stemmen die elkaar naadloos aanvullen en versterken De dames zijn er in geslaagd om een divers popalbum te maken waarbij ze alle ruimte krijgen om hun vocale kwaliteiten te laten horen. Het dramatisch klinkende ‘This Is A War’ is ook weer voorzien van een pittige tekst en ook nu is goed hoorbaar dat de vier stemmen elkaar naadloos aanvullen. ‘Fear’ blijft spannend en broeierig en ‘Ratchet Behavior’ is vooral een “Girlpower”-nummer doorspekt met hip-hop en R&B. Op zich is dat ook niet vreemd als je producers als Hutch en K-Gee om je heen hebt. Toch is niet alles uptempo en dansbaar. De verwachte ballad ‘Who Hurt Who’ is misschien wel té zoet en hier laten de dames zich waarschijnlijk verleiden om er te makkelijk af te komen. Titelsong ‘Red Flag’ zit knap in elkaar en is voorzien van diverse laagjes en bij ‘Puppet On A String' nemen de vier dames ons mee terug naar de jaren ’90. Als afsluiter heeft All Saints het nummer ‘Pieces’ gekozen; ook hier de meerstemmigheid, diverse tempowisselingen met synths als basis.  

Eindoordeel All Saints is terug. Ouder, meer (levens)ervaring maar nog steeds gezegend met prachtige stemmen die elkaar naadloos aanvullen en samen prachtig klinken. Het geheel is zodanig gevarieerd dat het deze recensent verleidt tot meerdere luisterbeurten. Een onverwachte comeback die hopelijk een vervolg gaat krijgen want met Red Flag geven de dames een vernieuwd visitekaartje af. Veel luisterplezier. 

Deel via social media: