Zoek...
Angel - A Woman's Diary: Chapter II

Angel - A Woman's Diary: Chapter II

Label: Massacre Records

ALBUM RECENSIE
DOOR SHARMAYN VINKE
2020-08-02 07:00:00 • min lezen

80's sound / Metal
7,5

Angel - A Woman's Diary: Chapter II

De Noorse zangeres Helena Iren Michaelsen begon haar carrière in de Noorse gothic metal band Trail of Tears. Daarmee heeft ze twee albums uitgebracht alvorens ze de band in 2000 verliet. Twee jaar later werd ze door Mark Jansen geselecteerd als de zangeres van Sahara Dust. Sahara Dust is het jaar daarna Epica geworden en Michaelsen is vervangen door de toen nog onbekende Simone Simons. Kort na het verlaten van Sahara Dust heeft Michaelsen samen met Steve Wolz de band Imperia opgericht en hoewel dit haar voornaamste band is heeft ze daarnaast ook haar soloproject Angel. Het debuut A Woman’s Diary: Chapter I dateert alweer uit 2005. De langverwachte opvolger A Woman’s Diary Chapter II is nu uit. Michaelsen heeft de zang en de teksten verzorgd en haar man Oliver Phillips speelt alle instrumenten op de plaat.

Het begint met het sterke ‘Never Again’. De emotie is gelijk in haar stem te horen en het nummer zit mooi in elkaar. Soms klinkt het heel groots, dan weer heel klein om vervolgens weer groots los te gaan. We vervolgen met ‘Street Child’ die rustiger klinkt en doet denken aan jaren ’80 softrock. ‘Imprisoned’ is de eerste echte metalsong met een heftige tekst, intense vocalen en grunts. ’Eg Ser’ is gezongen in het Noors en ondanks dat je de taal niet begrijpt is de emotie duidelijk voelbaar.

Veel nummers hebben de piano als boventoon of passen in het straatje van jaren ’80 power ballads. Toch wordt er ook met andere sounds geëxperimenteerd. ‘My Desire’ heeft een Oosterse sound en stevig gitaarwerk. Michaelsen gaat hierin voluit met haar sopranostem. ‘Rock The Sea’ heeft iets Mediterraans mede ook door de mannenstem die hier te horen is.

Het maakt dat het een divers album is. Het lijkt soms wat aan samenhang te ontbreken. Aan de andere kant geeft het ook weer allerlei lagen en emoties aan en hoe het leven pieken en dalen heeft. Het wordt in ieder geval duidelijk dat Michaelsen veel dalen heeft gekend. Ze laat dit duidelijk blijken in het gebruik van haar stem en de teksten die ze geschreven heeft. Het zou daardoor af en toe ongemakkelijk kunnen voelen, maar haar openheid in hoe het van haar kant ervaren is kan ook weer gewaardeerd worden. Het is een interessant album die het waard is om te luisteren.

80's sound / Metal

Deel via social media: