Zoek...
ALBUM RECENSIE
DOOR SHAZLIQUE
2015-02-15 07:00:00 • 8 min lezen

Arcane - Known/Learned

Arcane – Known/Learned

Label: Sensory Records

Eindoordeel: 8/10

 

 

De scheepsrechtelijke derde keer

Voor dit dubbele conceptalbum ‘Known/Learned’ startte de Australische progressieve rockband Arcane een crowd-fund actie en bereikte ze binnen drie dagen al haar doel van 10.000 dollar. Dat wil wat zeggen over de populariteit van dit toch buiten Australië relatief onbekende prog ensemble. Dit album, hun derde, was via Bandcamp al een tijdje te verkrijgen, maar in Europa kent het pas deze maand een officiële release via het Sensory label.

 

Twee uur, schoon aan de haak

Met twee uur aan speelduur is dit album, zelfs voor de die-hard progger, best wel een hele zit. De nummers zelf zijn ook niet bepaald aan de korte kant en klokken vrijwel allemaal ergens tegen de acht minuten aan. Oh ja, er is er ook eentje van 24 minuten voor de epic fetishists onder ons en dat is er voor de verandering eens eentje die z’n volledige speelduur compleet rechtvaardigt. Qua stijl heeft men het album, evenals de titel, opgedeeld in twee helften. De eerste, ‘Known’, is van het type prog-metal waar bands als Riverside, A Perfect Circle, Dream Theater en Pain Of Salvation groot mee zijn geworden. Echter wel met eenzelfde intricate twist als de muziek van Fates Warning wat maakt dat catchy refreinen vaak erg ver te zoeken zijn en songstructuren complexe labyrinten worden waarbinnen het makkelijk is de weg kwijt te raken. De tweede helft (‘Learned’, die had je vast niet aan zien komen…) lijkt wat rustiger, maar ook hier gebeurt muzikaal van alles en is er een constante drive onderliggend met zo hier en daar toch nog een uitbarsting. De invloeden van A Perfect Circle drijven hier met name naar boven terwijl de complexiteit een stevig tandje wordt teruggeschroefd. En op punten lijkt het alsof hier zelfs een compleet andere band staat te spelen dan op de eerste CD.

 

Overvloed

Om eerlijk te zijn is het onbegonnen werk om de songs in een korte recensie als deze te ontrafelen want er gebeurt gewoon waanzinnig veel. Wat wel meteen uitsteekt zijn de werkelijk fantastische vocalen van zanger Jim Grey. Wat is die man veelzijdig met zijn stem! Van agressief tot bloedjegevoelig: hij pakt het gehele scala aan emoties met het grootste gemak. Maar ook de rest van de band bestaat niet bepaald uit muzikale doetjes en wurmt zich, ogenschijnlijk met twee vingers in de neus, door de meest complexe passages heen. Het grootste punt van kritiek dat ik dan ook heb op dit werk geldt de lengte van het geheel. Want twee uur muziek (en zeker deze muziek) is gewoon erg veel om in één keer op de nietsvermoedende luisteraar af te vuren. Niet alle songs rechtvaardigen hun bestaan op dit album dan ook. Zo komt het wat stug op gang in de eerste helft en kan het soms wat voortkabbelen in de tweede. Eén enkel album met het beste van beide zijden zou de heren wellicht meer hebben gesierd en dit ‘Known/Learned’ meteen in de opperste echelons van de hedendaagse prog hebben gelanceerd. Want dit is het type album waar een Dream Theater (maar ook een Pain Of Salvation) tegenwoordig alleen nog maar van kan dromen.

 

Overweldigend maar onevenwichtig

Overweldigd door het muzikaal gebodene ben ik dan ook misschien wat voorzichtig in m’n waardering en zou het kunnen zijn dat ik dit album over een half jaar van een betere score voorzie. Als het spreekwoordelijke kwartje valt zeg maar. Voor nu hoor ik een stevig ambitieus album, dat met name in de eerste helft bijna over zichzelf struikelt van de ideeën en dat in de tweede helft wel een flink stuk meer licht en schaduw had kunnen gebruiken. Beide helften in een shuffle gestopt levert echter een progplaat (of: twee eigenlijk) op die iedere liefhebber van de bands die ik al noemde blind kan aanschaffen. En die Arcane, ook buiten de eigen landsgrenzen, stevig op de kaart zet als een band om serieus rekening mee te houden.

 

 

Eindoordeel: 8/10

Deel via social media: