Zoek...
Psychedelisch Lo-Fi solodebuut voor Art Feynman

Psychedelisch Lo-Fi solodebuut voor Art Feynman

Youtube video
ALBUM RECENSIE
DOOR CORNÉ VAN GROENEDAAL
2017-07-24 07:00:00 • 2 min lezen

Alternative / Electronic
6

Art Feynman - Blast Off Through The Wicker

Onder de naam Art Feynman bracht Luke Temple deze week zijn eerste soloalbum uit nadat hij enkele jaren actief is geweest met de band Here We Go Magic met wie hij sinds 2009 enkele albums uitbracht. Ook nu horen we bij de in New York woonachtige singer/songwriter die psychedelische invloeden terug en ook nu is die Lo-Fi achtige sound weer alom aanwezig.

Label : Western Vinyl / Konkurrent

Het album kenmerkt zich door wat psychedelische ritmes en teksten waarbij ook het geluid waarin de opnames zijn gemaakt (lees Lo-FI) bepalend zijn. Nummers als ‘Slow Down’ en ‘Can’t Stand It’ zijn minimalistisch met niet meer dan wat strakke drums, wat toegevoegde elektronica en dat toch wat typisch klinkende stemgeluid. Bij ‘Feeling Good About Feeling Good’ vormt een soepel gitaarrifje de basis maar gaandeweg lijkt het alsof Temple diverse instrumenten in de muzikale vitrine zet door ze als in een jamsectie naar de voorgrond te schuiven. Soms gaat Temple terug naar de basis zoals bij het erg rustige maar tevens zielloos klinkende ‘Win Win’ maar ook ‘Party Line’ dat verder op het album terug te vinden is. Verder lijkt het alsof Blast Off Though The Wicker een persoonlijke zoektocht is. Het 7 minuten durende en gejaagd klinkende ‘Hot Night Jeremiah’ is hier ook een sprekend voorbeeld van, en waarbij de fluisterend uitgesproken flarden tekst je in verwarring achter laat. Het album wordt afgesloten met ‘Small House Blues’, een nummer waarbij Temple laat horen ook over een falset-achtig stemgeluid te beschikken en ondanks dat ook hier he keyword minimalistisch” is, hebben we hier te maken met het beste nummer van het album”.

Eindoordeel
Qua stijl gaat Temple verder op de weg die hij ook al eerder ingeslagen was met zijn band Here We Go Magic. Het is een combinatie van elektronische muziek, Krautrock in een minimalistische setting en met een Lo-Fi achtig geluid. Het geheel komt wat experimenteel en onsamenhangend over en het lijkt alsof hij dit album vooral voor zichzelf gemaakt heeft. Behoudens een nummer als ‘Can’t Stand It’ en ‘Small House Blues’ verwacht ik weinig nummers terug te zien of horen in diverse playlists. Veel luisterplezier.

Alternative / Electronic

Deel via social media: