Zoek...
ALBUM RECENSIE
DOOR CORNÉ VAN GROENEDAAL
2015-09-12 07:00:00 • 11 min lezen

Autobahn - Dissemble

Label : Tough Love Records Eindoordeel : 6,5  

Autobahn kennen we natuurlijk uit een redelijk grijs verleden als titel van het vierde album van Kraftwerk en het gelijknamige nummer. Of de band de naam als ode heeft overgenomen is niet duidelijk maar laten we vooropstellen dat de band Autobahn de muziek uit een ander vaatje tapt.  

Punkrock Autobahn is een vijfmans post-punkband uit Leeds die met Dissemble een aardig duister klinkend debuut neerzet. Geïnspireerd op de muziek van bands als Joy Division en Sisters Of Mercy zet de band tien tracks neer die van kop tot staart aardig de vaart erin hebben. Opener ‘Missing In Action’ begint met een aantal drumslagen die klinken als een vertrekkende trein. Vervolgens wordt het tempo opgevoerd tot het niveau TGV en vallen de bandleden met de gitaren gaandeweg in. Vanaf dat moment is er geen rustmoment meer terug te vinden op het album. De ietwat sombere stem van frontman Craig Johnson past goed bij het bandgeluid. Typerend is de reverb die de band gebruikt om de stem van Johnson nóg meer te benadrukken.  

Sinister en duister Het album is een aaneenschakelijking van snelle gitaarriffs, roffelende drums, een stampende bas en die ietwat sinistere, deprimerende stem van Craig. Toch kent het album ook wel wat toegankelijker werk zoals ‘Immaterial Man’ en ‘Society’ waarbij vooral het gitaargeluid doet denken aan de beginjaren van U2’s anchorman The Edge. Met teksten als “The Worst Is Yet To Come” wordt titeltrack ‘Dissemble’ nog somberder en misschien zelfs wel destructief. Nummers als ‘Ostentation’ en ‘Passion’ zijn illustratief en alleszeggend van wat Autobahn ons te bieden heeft; snel, opruiend met een de alom aanwezigheid van depressiviteit. De band tourt op dit moment overigens uitgebreid in Engeland waar men in de (post)punk-rock-scene warm welkom wordt geheten.

 

Eindoordeel Autobahn levert een aardig debuut af in een genre en muziekstijl die waarschijnlijk geen erg breed publiek aanspreekt. Dat is gewaagd in een tijdperk waar het vooral te doen is om die ene hit te scoren en door te breken. Aan de andere kant is het te prijzen dat het vijftal hun idealen nastreeft. Toch is het waarschijnlijk dat op een festival je even bij deze band stil blijft staan. Een kritische noot is dat alle nummers dicht bij elkaar blijven waardoor de verrassing en variatie uitblijft. Veel luisterplezier.  

Deel via social media: