Zoek...
Debuutalbum Constants van de Duitse formatie Bergfilm

Debuutalbum Constants van de Duitse formatie Bergfilm

Label : Haldern Pop / PIAS

ALBUM RECENSIE
DOOR CORNÉ VAN GROENEDAAL
2017-03-25 07:00:00 • 2 min lezen

Electronic / Pop
7

Bergfilm - Constants

Sinds 2013 is het viertal Bergfilm bij elkaar en zijn ze op zoek naar hun muzikale geluid. Nu is daar het debuutalbum, getiteld Constants.

Keulen als Homebase
Toevallig of niet, gisteren was het op NPO 2 tijdens Ruud de Wild in de middag de dag van de Duitse muziek. Natuurlijk zijn onze hitlijsten de afgelopen jaren ook met regelmaat bestormd door Duitse artiesten; zowel in de moederstaal maar natuurlijk ook internationaal. Nu is daar het debuut van de viermansformatie Bergfilm, met Keulen als Homebase. Waarschijnlijk een naam die voor velen onbekend is; ook voor deze recensent eerlijkheidshalve. Voor zichzelf leggen ze de lat hoog met termen als “organische elektronische popmuziek”. Het debuut Constants kent tien tracks waarbij inderdaad de elektronica of synths altijd aanwezig is.

Een vergelijking met de elektronische pop uit de jaren ’80 is logisch
Op Constants blijkt dat de band het vooral binnen hetzelfde spectrum zoekt. Opener ‘Open Here’ kent een rustige opbouw van synths maar wordt gaandeweg wel uitgebouwd waarbij de stem van Arthur Lingks niet onprettig is. Bij nummers als ‘Rules’, ‘The line’ en ‘Nostalgic Love’ ontkom je er niet aan om de vergelijking met de elektronische pop te maken uit de jaren ’80. Kortom, niet altijd even spannende composities die erom schreeuwen om luisterbeurt na luisterbeurt te krijgen. Omdat ze naar eigen zeggen wars zijn van samples en kunstjes zijn alle nummers wel redelijk puur. ‘California’ klinkt wat funky en dansbaar en ‘Gloom’ is een tracks dat redelijk minimalistisch en eenvoudig klinkt. Met het lekkere ritme en het écht klinken als een band is ‘I Let You Roll’ één van de betere nummers van dit debuut. Titelsong ‘Constants’ is vrijwel geheel instrumentaal behoudens wat teksten die vervormd worden via de vocoder en qua sound voelt het niet passend. Afsluiter ‘Glue’ is de enige ballad. Een stemmige elektrische gitaar, de wat sombere stem van Lingks en wat subtiele ondersteunende synths zorgen dat ook dit nummer boven de middelmatigheid uitsteekt.

Eindoordeel
Bergfilm doet in principe niets écht vernieuwends. Het is een album dat je vooral in de elekotronische pop/dansmuziek moet plaatsen. De heren geven aan hun inspiratie te hebben uit muziek van bands als The Editors, Caribou e.a. Of we dat echt terug horen laat ik graag aan de luisteraar over. De band tourt de komende maanden door Duitsland dus we kunnen dit Duitse viertal nog niet op de Nederlandse podia bewonderen. Resumé, prima dat er weer een nieuwe band uit Duitsland opstaat maar muzikaal is het niet écht revolutionair.

Electronic / Pop

Deel via social media: