Zoek...
ALBUM RECENSIE
DOOR ROELOF NOORDA
2015-04-18 07:00:00 • 5 min lezen

Big Daddy Wilson - Time

Big Daddy Wilson – Time Label: Dixiefrog/ Bertus Eindoordeel: 7,5

Met ingetogen blues onderscheid Big Daddy Wilson zich van de vele blues acts die er in de wereld rondreizen. De man heeft de blues geleefd zoals de blues is bedoeld. De jonge Wilson is opgegroeid in een arm gezin, waarin hij een uitvlucht zocht. Die kwam op zijn 16de, wanneer hij de reis naar Duitsland. Wilson voegde zich bij het Amerikaanse leger, dat zekerheid gaf op een inkomen en doorgroei mogelijkheden die er thuis niet waren. Uiteindelijk is hij hier gebleven en heeft met Eric Bibb en Staffan Astner zijn maatjes in de muziek gevonden.

Inmiddels is de man ruim in de 50 en heeft de blues naar zijn kunnen gezet. Zijn donkere stem is een uit duizenden dat ruimte laat aan een 2de stem in “She Loves Me” met Paris Gilbert en “Mississippi John”. De gospel sound doet zijn intrede in “Someday”, “Dead End Road” en het titelnummer “Time”. Big Daddy Wilson weet deze sounds feilloos te combineren zonder dat het een storende factor is in het gehele album. Het versterkt de emotie en passie binnen de blues songs waardoor de songs alleen maar beter tot zijn recht komen. De slide guitar op ‘Time” en “Dead End Road” gaat heerlijk snerpend door het nummers en brengt je aan het einde van de weg. Van een ode aan “New Zealand” naar een ode aan zijn dochter “Daisy”, al is het ver weg of dichtbij, al zijn teksten kennen een erg persoonlijk karakter waardoor je automatisch dicht bij de man komt.

Voor degene die een andere invulling van de klassieke blues eens wil proberen is dit een geschikt album, maar ook voor de gospel georiënteerde fans die een kennis willen maken met de blues.

Deel via social media: