Zoek...
ALBUM RECENSIE
DOOR CORNÉ VAN GROENEDAAL
2015-04-02 07:00:00 • 9 min lezen

Björk - Vulnicura

Label : One Little Indian / Konkurrent Eindoordeel : 8  

De Ijslandse Björk heeft al diverse gedaanteverwisselingen ondergaan in haar carrière. Op Vulnicura, dat vorige week uitkwam, voegt ze daar een nieuw hoofdstuk aan toe, mede ingegeven door omstandigheden in haar privéleven.  

“leak” Björk behoeft waarschijnlijk geen grote introductie. De Ijslandse met die wonderbaarlijke stem heeft inmiddels een grote carrière achter de rug als leadzangeres van The Sugarcubes en sinds 1993 als soloartieste onder de naam Björk. Vulnicura is haar negende soloalbum en in de tussentijd werkte ze ook aan andere projecten. De bedoeling was dat het album pas vorige week uit zou komen maar ook de muziekindustrie is in de ban van de diverse “leaks” want het album lekte op internet uit.  

Zeer persoonlijk album Björk pakt dit zeer persoonlijke album uit met de opener ‘Stonemilker’; een zeer ontroerend, melodramatisch nummer. Geen ingewikkelde melodielijnen maar een uiterst teder, misschien zelfs wel breekbaar nummer dat de ruimte in zweeft. In ‘Lionsong’ wordt pas echt duidelijk dat het thema van dit album de verbroken relatie met haar partner Matthew Barney is. De pijn is werkelijk voelbaar op dit rustige, intense nummer. Björk zingt over haar ex-partner “maybe he will come out of this loving me”. Zo wordt het album somberder en donkerder en daarmee ook de songteksten. Hoor Björk in het relatieve korte ‘History of touches'  zingen: “every single touch, we ever touch each other, every single fuck, we had together, is in a wonderous time lapse”. De bitterheid druipt werkelijk van dit nummer.  

Niet te volgen melodielijnen Het tweede gedeelte van Vulnicura wordt een heuse achtbaanrit van emoties. Na het redelijk zware en tien minuten durende ‘Black Lake’ brengt Björk ons dan met ‘Family’ een psychedelisch hoogtepuntje vol met elektronische probeersels enerzijds en het klassieke vioolgeluid anderzijds. Ook ‘Atom Dance’ is een wirwar van indringende melodielijnen, gestoeld op elektronica. Overigens is de invloed van producers Haxan Cloak en Arca wel voelbaar want beide heren zijn niet vies van composities die de menselijke geest tot het uiterste drijven. Het uiterst bombastische ‘Quicksand’ is de passende afsluiter; ritmes in de uiterste versnelling in combinatie met een zangmelodie die hoort bij een ballad. Hoe contradictioneel en daardoor ingewikkeld kan een nummer zijn?  

Eindoordeel Vulnicura is geen plaat die je even voor je plezier beluistert. Of om een goed humeur van te krijgen. Het is onmiskenbaar een Björk-plaat maar wel een met een donker randje. Muzikaal soms geniaal, onnavolgbaar maar ook intens en persoonlijk. Een prachtplaat die voor een ieder een andere gebruiksaanwijzing nodig zal hebben. Veel luisterplezier.

Deel via social media: