Zoek...
ALBUM RECENSIE
DOOR SHAZLIQUE
2015-09-13 07:00:00 • 6 min lezen

Blank Realm – Illegals In Heaven

Blank Realm – Illegals In Heaven

Label: Fire Records

Eindoordeel: 7,5/10

 

 

Uitkauwen

Post-punk begint zo langzamerhand een behoorlijk uitgekauwd genre te worden. De holle echo's, zangers die half zingen, half schreeuwen en het geluid van gitaren die net iets uit de toon gestemd lijken. En muziek vol met angst, frustratie en vervreemding natuurlijk. Gooi het in de stoofpot et voila! Het Australische Blank Realm tapt op dit ‘Illegals in Heaven’ dan ook uit bekende vaatjes waardoor je al na één keer luisteren het gevoel hebt een album als dit al vele malen eerder te hebben gehoord. Wat ‘Illegals In Heaven’ echter iets apart zet van de meute is dat men wel degelijk een sterk gevoel van melodie koppelt aan wat voor de rest een maalstroom van ongemak lijkt te zijn. Niet overal komt dit gevoel voor melodie echter lekker uit de verf overigens. Opener ‘No Views’ en nummer vier, ‘Costume Drama’ zijn van een orde zoals we die al honderden keren hebben gehoord, maar in een song als ‘River Of Longing’ heeft Blank Realm meer gemeen met het debuut van Arcade Fire dan met haar broeders in het noise-landschap. Het zijn deze connecties die dit album meer maken dan weer “het zoveelste”.

 

Van rauw naar zwevend

Psychedelica steekt de kop op in ‘Cruel Night’ en ‘Dream Date’ die beiden heerlijk zweverig om je heen dansen en waarbij eigenlijk alleen de stem van zanger / drummer Daniel Spencer wat uit de toon valt met z’n spottende en bijna Bob Dylan-achtige klank. Went na een aantal luisterbeurten wel, maar een betere vocalist had hier een hoop meer kleur kunnen geven. Sowieso is de band op haar best als ze de noise laat varen en zich richt op het bouwen van vloeibare, muzikale texturen. Dat lijkt ze zelf ook goed door te hebben, want naarmate het album vordert wordt juist die richting meer prevalent. ‘Flowers In Mind’ en ‘Palace Of Love’ zijn bijna singles, al zijn ze dat meer voor de indie-charts dan voor de mainstream media. ‘Gold’ en afsluiter ‘Too Late Now’ daarentegen zijn hypnotiserende exercities in sfeer die (andermaal) nog beter tot hun recht waren gekomen als er een betere zanger aan te pas was gekomen of als de productie zich iets minder verplicht had gevoeld alles maar door een trechter vol echo te duwen. Maar ja, dat is dan weer eigen aan het genre.

 

Perfecte popplaat

Ergens in dit album zit een redelijk perfecte popplaat verstopt. Door toch te blijven hangen in de productionele clichés die een post-punk album nu eenmaal verlangt maakt Blank Realm die stap niet en belandt ze daardoor in een soortement van niemandsland. Het album is te melodieus voor het genre waarin men met alle geweld in wil blijven steken en te hol klinkend om een groter publiek voor zich te winnen. Dat laatste is erg jammer, want deze band heeft duidelijk alles in huis om die crossover wel te maken. Tenminste: als men ook eens gaat denken aan het aanstellen van een fatsoenlijke zanger. Al met al is ‘Illegals In Heaven’ echter een uitstekend werkje van de Australiërs en het maakt nieuwsgierig naar in welke richting dit gezelschap zich in de toekomst zal gaan bewegen. Minder noise en iets meer space lijkt het devies waarbij  een illustere naam als Pink Floyd meteen opduikt als referentiekader. Want ook die mannen kwamen van ‘A Saucerful Of Secrets’ uiteindelijk toch nog bij ‘Dark Side Of The Moon’ uit. Met een beetje lef wacht Blank Realm hopelijk hetzelfde.

 

 

Dynamic Range Value: DR6

Eindoordeel: 7,5/10

Deel via social media: