Zoek...
ALBUM RECENSIE
DOOR ROELOF NOORDA
2015-05-09 07:00:00 • 5 min lezen

Blur - The Magic Whip

Blur – The Magic Whip Label : Parlophone Eindoordeel: 8

Het ging in de jaren 90 om de strijd tussen Oasis en Blur, als het gaat om de beste Britpop act. Misschien wat opgeklopt door de pers en de uitspraken van Oasis ten opzichte van Blur, maar het bleef altijd een puntje. Wanneer Blur met de klassieke Britpopsongs ‘Girls And Boys”, “Beetlebum” en “Song II” hits scoort, kreeg Damon Albarn en co meer bijval van het Engelse publiek. Hier werd de band dan ook groter dan in de rest van Europa. Daar waar Oasis zich vast hield in hun genre, durft Blur meerdere genres aan te pakken.

Dit bracht Damon tot het idee om een tekenfilm band te starten en Gorillaz gaf hem de vrijheid om buiten de kaders van Blur met nieuwe stijlen te experimenteren. Wanneer in 2006 een reünie concert wordt opgezet en de start voor een vervolg wordt gepland, strand dit wederom in het zicht van de haven. De Hyde Park shows kwamen er en dat was het weer.

Nu is er dan uiteindelijk een vervolg. Een album dat Blur zeker weer op de kaart zet. De variatie van Blur gedurende de tijd is nu samengevat op een album. Van het Bowie-achtige “A Spaceman” tot de heerlijke Blur-pop van “Ice Cream Man” en “I Broadcast”. Ook komt de slepende popballad “My Terracotta Heart” maar komt hier goed uit de verf. Geen zeurderige slepende zangpartij maar een helder frisse ballad.

Kortom een van de betere Blur albums.

Deel via social media: