Zoek...
Bones Owens - Bones Owens

Bones Owens - Bones Owens

Label : Black Ranch Records by Thirty Tigers

Youtube video
ALBUM RECENSIE
DOOR CORNÉ VAN GROENEDAAL
2021-03-02 07:00:00 • 3 min lezen

Blues / Garage rock
8

Bones Owens - Bones Owens

Na twee EP’s is daar nu dat eerste volwaardige album van de in Missouri geboren Amerikaan Bones Owens. Op dit titelloze debuut wordt al snel duidelijk dat hij voor een nieuwe muzikale richting heeft gekozen.

Vaders platenkast
Owens leerde al op vroege leeftijd gitaar spelen en hij werd geïnspireerd door de muziek die in zijn vaders platenkast terug te vinden was zoals Creedence Clearwater Revival. (“the first record I remember stealing from my dad when I was ten and just starting to play guitar”). Hij maakte zijn studie niet af, speelde in diverse (school)bandjes en besloot op 21-jarige leeftijd af te reizen naar het muziekwalhalla Nashville om daar op zoek te gaan naar zijn “American Dream’. Hij bouwde een reputatie op als sessiemuzikant en tourde als gitarist met diverse bands en bracht dus al een tweetal EP’s uit; Hurt No One uit 2014 en Make Me No King uit 2017, waarop Owens vooral stemmige Americana laat horen. Op dit debuutalbum pakt hij echter terug naar de garagerock uit de jaren ’60 en de wat groezelige Hill Country Blues die hem altijd zo geïnspireerd hebben.

Garagerock
De nummers worden strak gespeeld, schuren een beetje en klinken hier en daar lekker korrelig. Met de opener ‘Lightning Strike’ wordt dan ook meteen de toon gezet, direct gevolgd door de al eerder uitgebracht single ‘White Lines’. Door de productie heeft de sound van deze plaat wat overeenkomsten met El Camino van The Black Keys, iets wat natuurlijk helemaal niet vervelend is. Die pure, gedoseerde rauwheid is juist wel aangenaam. ‘Wave’, ‘When I Think About Love’ en ‘Come My Way’ lopen haast over van energie waarbij Owens driftig met pakkende gitaarriffs strooit en we hier en daar aansprekende backing vocals horen. Een andere al eerder uitgebrachte single, ‘Keep It Close’ is toch één van de sterkste nummers op dit debuut maar ook ‘Ain’t Nobody’ met het stevige drumwerk is top. ‘Country Man’ doet qua opbouw denken aan Kravitz’ hit ‘Always On The Run en Owens trakteert ons op een vlammende gitaarsolo. Bij afsluiter ‘Tell Me’, met een behoorlijk “Swamp-blues-karakter”,  geeft Owens nog eens keer alles en de indringende backing vocals zorgen voor dat kleine beetje extra.  

Eindoordeel
De man met de cowboyhoed op de cover zet je misschien wel op het verkeerde been want dit debuutalbum is geen countryplaat zoals er zo velen vanuit Nashville de wereld ingezonden worden. Hij heeft zich vooral laten inspireren door de wat korrelige, ruwe sound uit het verleden en dat prima vertaald naar een eigentijdse combinatie van Garagerock en Countryrock. Heerlijk om die energie uit je speakers te horen komen. Veel luisterplezier.

Blues / Garage rock

Deel via social media: