Zoek...
ALBUM RECENSIE
DOOR CORNÉ VAN GROENEDAAL
2016-06-04 07:00:00 • 10 min lezen

Brodka - Clashes

Label : Kayax / Play It Again Sam Eindoordeel : 7  

Ze won de Poolse editie van Idol in 2004 en werd in haar thuisland uit het niets een ster. Haar overwinning werd in hetzelfde jaar gevolgd door haar debuutalbum met de alleszeggende titel Album. Hierna bracht ze nog twee albums in haar moedertaal uit en nu is daar toch wel het verrassende Clashes dat volledig in het Engels wordt gezongen.  

Ook De Dood is een inspiratiebron De opener ‘Mirror Mirror’ is spannend en mysterieus; de heldere, krachtige stem van Monika omgeven door synths. Voor dit album heeft Monika Brodka zich tijdens enkele verre reizen laten inspireren en het geheel is opgenomen in Los Angeles en Warschau in samenwerking met producer Noah Georgeson (oa. Joanna Newsom). Zo is ‘Horses’ bijvoorbeeld geïnspireerd op de dakloze gemeenschap in LA. Het geheel heeft iets mysterieus over zich en herinneringen aan het werk van Kate Bush komen vanzelf voorbij drijven. ‘Holy Holes’ is lekker donker en ‘Funeral’ is zelfs wat dreigend maar met ‘Santa Muerte’ hebben we wel één van de hoogtepunten te pakken; geïnspireerd op een reis naar Mexico gaat dit nummer over het feit dat de dood niet als iets dreigends gezien moet worden maar een aanloop naar een volgend leven. Een prachtig nummer dat de sfeer en de Mexicaanse invloeden prima weergeeft.  

Ook pop en punkrock Toch laat Monika ook horen dat het anders kan. ‘Up In The Hill’ is een nummer dat zo maar nog als single uitgebracht kan worden; een lekker uptempo popachtige track die voor de welkome afwisseling op dit album. Vervolgens schiet deze Poolse nachtegaal met ‘My Name Is Youth’ óf uit de bocht, óf ze wil laten horen verschillende stijlen aan te kunnen. Het nog net geen twee minuten durende nummer is een mengeling van punkrock/garagerock en valt absoluut uit de toon op. Tijdens de laatste twee nummers ‘Kyrie’ en ‘Hamlet’ pakt Monica dan vervolgens weer terug naar die ietwat rustige, mysterieuze, stijl. Op ‘Kyrie’ waarbij de basis wordt gevormd door de akoestische gitaar en wat synths gebruikt ze haar stem als instrument en op ‘Hamlet’ pakt ze weer terug naar de sfeer van de rest van het album.  

Eindoordeel Een verrassend album. Niets herinnerd ons nog aan de eerdere albums die volledig in haar moedertaal werden gezongen. Overigens geeft Monika wel aan dat ze de teksten nog steeds als iets abstracts beschouwd. Knap hoe ze in staat is op de sfeer en de spanning vast te houden en verder is wel duidelijk geworden dat ze inderdaad over een mooi, krachtig stemgeluid beschikt. Wederom een leuke muzikale ontdekking in 2016. Veel luisterplezier.

Deel via social media: