Zoek...
ALBUM RECENSIE
DOOR JAN KLUPPER
2015-05-18 07:00:00 • 8 min lezen

Bruut – Mad Pack

Jazz (label: Dox Records)   Een te kek bandje,dat flink aan de weg begint te timmeren. Hun derde cd bewijst dat het hier al lang niet meer om een eendagsvlieg gaat. De dansbare jazz, onder de noemer superjazz kan het beste gekarakteriseerd worden als puntige, echte jazz met roots bij de grote meesters, nummers met kop en staart, harmonieus en zeer herkenbaar. Aanstekelijk, maar niet super en zeker niet zo vernieuwend als de term superjazz zou doen vermoeden, tenzij cynisch bedoeld; dan klopt het zeker. Maar toch, creativiteit kan de heren zeker niet worden ontzegd. De 11 nummers op “Mad Pack” zijn alle goed doortimmerde nummers, met individuele klasse, een geheel vormend, zonder daarbij in herhaling te treden. Talent voor het schrijven van pakkende en boeiende nummers is de heren toevertrouwd. De ritme sectie staat als een huis, gevormd door drummer Felix Schlarmann en bassist Thomas Rolff. De groovy sound van hammond organist Folkert Oosterbeek en het soepel swingende en bij vlagen verrassende spel van saxofonist Maarten Hoogenhuis sluiten daar naadloos op aan en geven de band een eigen geluid. De cd bevat een aantal verwijzingen naar jazz-grotheden, zoals Eddie, Dex, Scott. Jazz met een vrolijke, hilarische noot. Andere composities, zoals cowboy “Bill”, omaatje “Hannie” zijn, met een aantal andere (een gladjanus, een verleidelijke dame en een enigszins verlopen barbezoeker), goed gevonden en karakteristiek in de uitvoering . De outfit van de heren is beginjaren jazz (zwart pak, wit overhemd, zwarte smalle das). Een echte live band. De muziek sluit daar perfect bij aan, opzwepend en zeer dansbaar. Enige bekendheid door optredens op televisie kan het startpunt zijn van groter succes.  

Deel via social media: