Zoek...
No Ritual nieuw album voor Noors trio Chain Wallet

No Ritual nieuw album voor Noors trio Chain Wallet

Label : Ja. Jansen Records

Youtube video
ALBUM RECENSIE
DOOR CORNÉ VAN GROENEDAAL
2019-02-21 07:00:00 • 3 min lezen

Pop
8

Chain Wallet - No Ritual

Bergen is zo’n beetje het Seattle van Europa; voor je gevoel regent het er altijd. Toch heeft deze Noorse plaats bewezen muzikaal zeer vruchtbare te zijn en Chain Wallet is één van de bands die uit deze plaats afkomstig is. De internationale release van hun tweede album No Ritual was deze week.

Subtiele gelaagdheid
Het trio kreeg al lovende kritieken bij hun naamloze debuut in 2016 en voor de opvolger lieten ze Bergen even achter zich en vonden tijd en inspiratie in een cabin bij een verlaten strand in Zuidwest Noorwegen. Resultaat is een nieuw album met tien tracks dat wederom een smaakvolle combinatie van Dreampop met een vleugje Shoegaze. De meeste nummers zijn uptempo en opener ‘Lost Somewhere’ is best illustratief; synthesizers die een subtiele gelaagdheid laten horen, alle muzikanten in evenwicht en waarbij de teksten echt de melodie versterken. Ook de eerste single ‘Ride’ heeft soortgelijke kenmerken; de instrumenten die in harmonie zijn en een niet onverdienstelijk klinkend catchy refrein. Vervolgens neemt de band ons in een muzikale tijdmachine een kleine dertig jaar mee terug; ‘Final Instrument’, leunend op een strakke baslijn met frontman Stian Iversen in de hoofdrol, lijkt herrezen uit het Depeche Mode tijdperk.

Gastartiesten
Zo nu en dan is het geluid van de band wat minder bombastisch zoals bij het ingetogenere ‘Closer’ waar Chiara Victoria Cavaller, zangeres bij de Shoegazeband FOAMMM, voor de aangename variatie zorgt. Halverwege staat ‘What Everybody Else Could Find’ en hier heeft de synthesizer een bepalend geluid. Het anderhalve minuut durende instrumentale ‘Luminality’ zorgt voor het breekpunt van het album zonder dat er grote verschillen zijn tussen het eerste en tweede deel. Misschien dat ‘Knowing Eyes’ iets meer richting Pop/Rock neigt en dat de teksten wat donkerder zijn maar muzikaal blijft het album in evenwicht. De titelsong kent een mooie spanningsboog met een hoofdrol voor (gast)drummer Erster Bergesen.

Eindoordeel
Misschien dat de speeltijd van een klein half uur als punt van kritiek vermeldt kan worden. Verder is No Ritual een evenwichtig album geworden met een constant hoog niveau. De band is wat volwassener geworden en levert met No Ritual gewoon een prima album af. Veel luisterplezier.

Pop

Deel via social media: