Zoek...
ALBUM RECENSIE
DOOR CORNÉ VAN GROENEDAAL
2015-03-16 07:00:00 • 7 min lezen

Champs - VAMALA

Label : PIAS Eindoordeel : 7,5  

 

In de pers werd de muziek van Champs laatst omschreven als Hot Shop Beat Geas; anders gezegd, stop muziek van The Pet Shop Boys, Bronski Beat en The Bee Gees in een blender en het eindresultaat staat dan gelijk aan Champs.  

Hot Shop Beat Geas Vorige kwam het tweede album, VAMALA, uit in Nederland. De eerdergenoemde metafoor met Hot Shop Beat Geas is wel een aardige en toepasselijke, want het hoge, wat ijle stemgeluid van de broertje doet je inderdaad aan de stem van Robin Gibb denken. Voeg daarbij de melodieuze synthklanken die overeenkomsten vertonen met bands als The Pet Shop Boys, OMD en Bronski Beat en het is niet raar dat deze vergelijking wordt getrokken. De beide heren, afkomstig van het natuurrijke maar muziekarme Isle Of Wight, brengen ons met hun tweede album VAMALA een mix van harmonieuze en melancholische synthesizermuziek die zo zoetgevooisd is dat het eigenlijk meteen vertrouwd klinkt.  

Luisteren we naar een man of een vrouw? Single ‘Desire’ vormt de aftrap van VAMALA. Van vrijwel a capella transformeert het nummer in een lekkere dansbare track. Na dit nummer ben je ook wellicht enigszins gewend geraakt aan dat hoge, ijle stemgeluid van Michael Champion, één van de beide broertjes die het duo vormen. Het heeft dan ook enige tijd nodig om te beseffen dat je naar de stem van een man luistert. ‘Sophia’ en ‘Running’ zijn lekker midtempo nummers, ook weer met die Britse synthpop-sound als basis. Zo zorgen de broers Champion voor de nodige afwisseling met waarschijnlijk het nummer ‘3.000 miles’ als hoogtepunt, een nummer dat getipt wordt als volgende single en een nummer dat veel airplay kan krijgen. Dat de heren het toch ook uit een ander vaatje kunnen tappen blijkt uit ‘Roll Me Out’ (luister naar het fluitje); een rustig, mooi akoestisch folk-nummer waarbij het stemgeluid voor de verandering eens wat donkerder is. Ook ’Forever Be Upstanding At The Door’ vormt door de meerstemmigheid een welkome afwisseling en zorgt misschien wel voor een kleine, verre deja-vu naar The Everly Brothers. Afsluiter is ‘The Devil’s Carnival; een mooie, rustige ballad waarmee ze ook een beetje willen terugpakken naar de weidsheid van The Isle Of Wight.  

Eindoordeel

VAMALA is de opvolger van het debuut Down Like Gold dat vorig jaar uitkwam. Iets steviger maar nog steeds lekker dromerige synthpop. Pakkende melodieën en dat typische stemgeluid zorgen ervoor dat op één of andere manier alles vertrouwd lijkt. Kortom, het album is of ontzettend goed of gewoon middelmatig omdat alles wat je hoort als vertrouwd klinkt. Wat de waarheid ook is, het luistert allemaal erg lekker weg. Overigens wordt VAMALA met hoofdletters geschreven omdat Michael Champion naar eigen zeggen neurotische trekjes heeft en hier zegt hij over: “I like letters the same height”. Veel luisterplezier.

Deel via social media: