Zoek...
ALBUM RECENSIE
DOOR SHAZLIQUE
2016-03-13 07:00:00 • 7 min lezen

Colours - Ivory

Colours - Ivory

Label: Victory

Eindoordeel: 5,5/10

 

 

Grote poel

Het Amerikaanse duo Kyle Tamo en Morgan Alley brengt onder de naam Colours hun debuut-CD ‘Ivory’ uit op het doorgaans rock-gerichte Victory-label. De verbazing is dan ook groot als je meteen al bij openingstrack ‘Lawless’ wordt overspoeld met zwaar aangezette synths en opgeblazen drum-sounds. Dit heeft veel meer gemeen met Justin Timberlake dan het heeft met het ruigere genre en dat zal gedurende het album ook niet veranderen. Colours levert een staalkaart van op R&B en moderne synthi-pop geschoolde muziek en daarmee begeeft de band zich wel in een enorme grote poel van soortgelijke acts. Maar hebben de mannen uit Florida daar ook iets eigens aan toe te voegen? Het korte antwoord daarop is een jammerlijk ‘nee’.

 

Manco’s

Eén van de grootste manco’s van het album is het totale gebrek aan ritmische diversiteit. Alle tracks tikken in dezelfde maatsoort en in eenzelfde tempo aan je voorbij. Ook de zang van Tamo hanteert elk denkbaar cliché uit het R&b genre, tot het veelvuldige gebruik van falsetto’s aan toe. Dat is een aantal nummers lang nog wel te pruimen, maar halverwege het album merk je hoe de an sich korte nummers zich een eeuwigheid lijken voort te slepen. Vrijwel elk nummer bouwt dan ook op een zelfde manier toe naar de bombast van de chorus waarna het weer rustig wordt en de opbouw weer opnieuw kan beginnen. Je hebt dit allemaal al eens eerder gehoord en misschien ook wel te vaak. Zelfs de emotioneel en doorleefde vocalen klinken als een trucje; ook weer omdat vrijwel elke zanger binnen het moderne R&B genre zich er van bedient. Gooi er nog een vocoder in for good measure en het plaatje is compleet.

 

Empire

Ik heb veel moeten denken aan de serie ‘Empire’ die draait om een platenlabel dat zich specialiseert in hippe en trendy electro R&B. Het ene generieke deuntje na het andere komt daar voorbij terwijl de gehele A&R afdeling goedkeurend met het bolletje op het ritme mee wiegt. De muziek van Colours had daar prima in gepast. Ik weet zeker dat er daarom een publiek is voor dit album temeer omdat het helemaal past in de tijdsgeest. Maar passen in de tijdgeest levert nog niet een memorabel album op en in dat opzicht heeft de band hier de schoen wel aan te trekken. Kritisch de tracklist doornemend had hier op z’n hoogst een 3-track EP ingezeten. Het had de mannen wat meer de tijd gegeven om zich een eigen geluid aan te meten want dat wordt node gemist hier. Wat nu overblijft is een halfslachtige oefening in imitatie die, door de bank genomen, vleesch nog visch is. Sommige songs als ‘Lawless’, 'Monster' en ‘Remember’ zouden zich wellicht nog redden in de hitparade of op de dansvloer maar zo’n oogst is voor een volwaardig album nu eenmaal te mager. Het duo krijgt van mij nog een sympathie-punt omdat dit een debuut is, maar eerlijk?

 

Don’t bother.

 

 

Eindoordeel: 5,5/10

Deel via social media: