Zoek...
ALBUM RECENSIE
DOOR SHAZLIQUE
2016-05-10 07:00:00 • 5 min lezen

Crematory – Monument

Crematory – Monument

Label: SPV/Steamhammer

Eindoordeel: 8/10

 

 

25 jaar

Vijfentwintig jaar zitten ze al in het vak: de Duitse metallurgen van Crematory. Ooit begonnen als een band die muziek met gothic klanken hoog in het vaandel had zitten is het op dit dertiende album met name dansbare industrial metal met een flink poppy randje á la Neue Deutsche Welle. Denk aan een meer energieke Rammstein of Oomph!, maar dan met afwisselend een grunter en een cleane zanger achter de microfoon en teksten die soms in het Engels en soms in het Duits gezongen worden. Een combinatie die eigenlijk niet mis kan gaan, omdat die lekkere duistere, metalen klanken nu eenmaal uitstekend samen gaan met de autoritair klinkende Teutonische taal. En daarnaast klinkt het allemaal niet bepaald als een band die al een kwart eeuw haar kunstje doet, maar juist als een band die met vol vuur en elan de speakers tegemoet treedt. Waarschijnlijk het resultaat van een personeelswisselingen die alles weer wat heeft opgeschud.

 

Hits ‘n’ misses

Het recept werkt over de gehele linie heel erg goed. Openers ‘Misunderstood’ en ‘Haus Mit Garten’ zijn krachtige stampers zoals we ze graag horen, maar wanneer de band met ‘Die So Soon’ een kruising tussen power metal en Nena’s remake van ‘Irgendwie Irgendwo Irgendwann’ oplevert ontstaat toch het gevoel dat de primaire kracht van de heren en dame op dit terrein niet ligt. Toch lijken zij daar zelf iets anders over te denken want ook op ‘Ravens Calling’ gaat het gezelschap andermaal liefdevol met twee benen onderuit in een wel erg matige compositie die dit album nooit had mogen halen. Gelukkig herpakt de plaat zich na deze twee zeperds en doet de band hierna grotendeels weer waar ze simpelweg het beste in is. ‘Nothing’ is een geheide single met haar Martin Gore-achtige tweede stem in het refrein en een aanstekelijke atmosfeer, maar zo zijn er nog meer hier. Ook dat is een beetje een gave van deze Duitsers. Luister maar eens naar hoe een song als ‘Everything’ (ja, ja, waar ze die titels toch vandaan halen....) zich moeiteloos onder je schedeldak nestelt; hoe kitsch de toetsen hier dan ook mogen klinken.

 

Missie geslaagd

Missie geslaagd dus al met al! Liefhebbers van lekkere, catchy metal hebben met ‘Monument’ absoluut goud in handen en de Duitsers kunnen zichzelf vol trots op de borst kloppen. ‘Die Letzte Schlacht’ beukt tegen het einde nog even als een dolle zonder ook hier weer de melodie uit het oog te verliezen. Alleen afsluiter ‘Save Me’ is een zeiknummer eerste klas en voelt veel te obligaat aan (en het Duitse Engels werkt hier voornamelijk op de lachspieren). Onder de streep valt drie mindere tracks op een totaal van twaalf echter alles mee; zeker als je bedenkt dat dit album zo ver in de carrière van de band is uitgebracht. Een ieder die nog nooit een album van dit olijke gezelschap heeft gehoord wordt dan ook van harte aangeraden deze plaat eens te gaan luisteren terwijl de fan weet dat het sowieso wel geramd zit. Dit is een groep muzikanten die vrij consistent is in haar output en ook ‘Monument’ vormt daarop geen enkele uitzondering.

 

 

Eindoordeel: 8/10

Deel via social media: