Zoek...
ALBUM RECENSIE
DOOR ROELOF NOORDA
2014-09-30 07:00:00 • 9 min lezen

Cymbals eat Guitars - Loose

Cymbals eat Guitars - Loose Label: Tough Love Rec/ Konkurrent Eindoordeel: 7,5

Bij de naam Cymbals eat Guitars krijg je al het gevoel dat het er stevig aan toe zal gaan. wanneer Manic Streets Preachers en the Gun Club tot stevige acts wordt gerekend dan is het waar. Joseph D’Agostino brengt zijn emotie op dit album dat een reactie is op het overlijden van zijn jeugdvriend Ben. Dit uit zich in de verwoede zangpartijen en uitbundiger gitaarsoli.

De achtergrond vocalen binnen doen meer denken om hem te ondersteunen en te kalmeren. Het gedoseerde baslijntje is de rode draad waarop alles is gebaseerd. Hierover zijn diverse soli ingevuld, ter overdenking van wat er zich heeft afgespeeld. “Warning” kent al meer een post rockende sound, de frustratie moet er even uit door lekker te keer te gaan. De afwisseling van dosering met een climax voor overgave komt in “Jackson” terug. Het relaxte begin dat de hijgende Joseph inzet wordt langzaam uitgebouwd tot een climax. Het Laramie is daar in tegen een zoet nummer dat Joseph tot gehele rust brengt.

Door de emoties komt het beste bij hun boven. Cybals Eat Guitars Loose is hun beste album tot dusver en is voor de toekomst een veel belovende act.

Deel via social media: