Zoek...
ALBUM RECENSIE
DOOR ROELOF NOORDA
2016-01-11 07:00:00 • 3 min lezen

David Bowie - Blackstar

David Bowie – Blackstar Label: Sony Eindoordeel: 8,5 Afgelopend weekend viert hij zijn 69ste verjaardag en met trots levert hij zijn nieuw album in de schappen. Maar dit blijkt nu in een ander daglicht te komen te staan. Het slotstuk van Bowie is een slotstuk van zijn leven geworden. De zwarte ster als metafoor van de shining star, die zijn carrière begon met Major Tom’s Space Oddity. Major Tom komt door de jaren heen steeds terug en krijgt nu een plek in de video. Het meisje dat een astronaut vind die dood blijkt te zijn. Tussendoor zijn de kaarsjes te zien … “Black Star” is een welkome aanvulling bij een dagje Groninger Museum. Of misschien is het net andersom. In het museum is tot 13 maart de tentoonstelling van David Bowie te zien. Een overzicht van een bijzondere carrière van deze kunstenaar. Naast alle kostuums die hij door de jaren heeft gedragen, zijn er handgeschreven songteksten en een mooi overzicht te zien. David Bowie kent door de jaren heen diverse hoogtepunten waaronder zijn alter-ego Ziggy Stardust. Hoewel hij veel als trendsetter wordt neer gezet, is de man vooral goed in het ontdekken van trends en dit tot een commercieel hoogtepunt te brengen. Hierdoor is zijn carrière afwisselend en kleurrijk. Van de akoestische sixties songs naar de rockende Stardust momenten, dan naar de drank en drugs periode van Berlijn met new wave en kritische songs als tegenhanger van de punk periode. Uiteindelijk bereikt de gentleman zijn ster- en stadionperiode in de jaren 80. Maar zoals altijd weet Bowie een nieuwe sound te vinden en dit keer met de minder succesperiode van de rocksound met Tin Machine. De jaren negentig stort Bowie zich op het acteren en maakt succesvolle films. Keert terug in de muziek met de dance en electrosounds en ziet het nieuwe millennium als “spare-time”. Gewoon doen wat hij zelf goed acht is het nieuwe motto. Dit brengt een experimenteel album “Heathen” en een afscheidstournee ter ondersteuning van het “Reality” album Wanneer het na 10 jaar toch begint te kriebelen, neemt Bowie in het geheim het album “The Next Day” op. Nu is het tijd om zijn jubileum te vieren met zijn 25ste album “Black Star”. De drive om dit album te maken was vooral omdat het niet goed gaat in de wereld, maar vooral niet met zich zelf. Het titelstuk en “Lazarus” zijn geïnspireerd door de huidige nieuwsfeiten en dat Bowie aan het eind van zijn leidensweg is. Di maakt dat Bowie producer Tony Visconti een band laat formeren. Het 10 minuten durende video zegt hierover genoeg. De muzikale inspiratie van Bowie komt vooral uit de boeken waarbij hij de voorbeelden zoekt om tot een eigen verhaal te komen. Daarnaast laat hij de vrije hip hop geest van Kendrick Lamar als inspiratiebron gelden. Het is dan ook een muzikaal gevarieerd album dat luchtiger van aard is dan zijn voorganger. Tekstueel ligt het wel zwaar op de maag, zeker wanneer het duidelijk is dat Bowie zijn album als slotstuk van zijn leven presenteert. Naast wat fusion en jazz krijgt “T is A Pity She Was A Whore” een lekkere sax solo. Dit instrument staat op dit album dan ook meer centraal en in combinatie met de gitaarsoli weet Bowie dit weer haarfijn in “I Can’t Give Everything Away” uit te werken. Iets wat nu ook in een ander daglicht komt te staan. Hoewel het album maar 7 songs kent, blijft Bowie kwaliteit leveren. Toch zit er ook in de teksten iets van afronding in. De star-man weet met “Blackstar” de cirkel rond te maken met daar waar het ooit begon. Blijkbaar zit er tussen “Space Oddity” en “Blackstar” 47 lichtjaren en een reis vol inspiratie bronnen….

Deel via social media: