Zoek...
ALBUM RECENSIE
DOOR JAN KLUPPER
2016-07-27 07:00:00 • 9 min lezen

De Parade is neergestreken in Utrecht

De Parade is in Utrecht neergestreken op het smoezelige strookje land tussen de Catharijnesingel, de machtige kantoorburchten en het spoor. Nog net boven de grote rivieren, waar de zuigkracht van het Paapse Zuiden voelbaar aanwezig is, heeft de karavaan halt gehouden. Het loof van de bomen tempert het zonlicht tot zacht dansende schaduwen. Een decor waarin het theaterdorp zich heeft genesteld alsof het er al eeuwen staat. In Utrecht wordt de sfeer bepaald door bourgondisch vertier, paraderende troubadours en gepeupel. Ook in de Domstad kan de meute kiezen uit een keur aan nieuwe theater-, dans-, mime-, muziek- en kindervoorstellingen.. De kapsalon is een alledaagse plek, waar mensen elkaar ontmoeten en nieuwtjes of achterklap uitwisselen. Via het kapsel geeft men een beeld van zichzelf en vertelt men wie hij of zij is, of wil zijn. Mensen spelen rollen, met de bedoeling om anderen te veroveren, te overtuigen, in te palmen, te overwinnen of te vernederen. Achter de schermen van diezelfde kapsalon gelden hele andere normen, wetten en regels. In Utrecht ging de voorstelling ‘De Meisjes van de Kapsalon’ van De Artiestenfabriek in première. De komedie confronteert met stereotypen die zijn te relateren aan de Marokkaanse cultuur en mentaliteit. Vier jonge acteurs met een Marokkaanse achtergrond, spelen korte scenes waarin met bravoure, humor en zelfspot, een visie wordt gegeven op de mores van jonge Mocro’s. Het verhaal roept vragen op over integriteit, eer, status en erkenning. De drie kapsters Layla, Souad en F’dila, werken in de kapsalon van de vriendelijke en vooral ook opportunistische Hatim. We zien hoe vier personages hunkeren naar macht en aanzien. Ze hebben elkaar nodig om hun onderlinge afgunst te voeden en om elkaar vervolgens te kunnen bestrijden. Het verhaal zoomt in op hun rauwe werkelijkheid en legt gevoelige zenuwen bloot. De kapsalon biedt messcherp drama en sprankelende tragikomedie. In hoog tempo wisselen scenes en sferen. Een Marokkaanse subcultuur waarin ambities en dromen moeten wijken voor list en bedrog, wordt op een vileine manier ontleed. Naast boeiend en enerverend acteerwerk, biedt dit stuk ook leerzame nuances.. Club Helmbreker is een muziekproject van een wisselend collectief van popmuzikanten, die elkaar in Haarlem ontmoeten in Studio Helmbreker. De club eert muzikale helden van weleer, door vergeten liedjes en albums via eigentijdse interpretaties opnieuw onder de aandacht te brengen. Na vertolkingen van werk van Beck en Paul McCartney, ontstond het plan om ‘Watertown’ van Frank Sinatra (1915 - 1998) integraal uit te voeren. Dit legendarische conceptalbum uit 1970, werd geschreven door Jake Holmes en Bob Gaudio. Het ambitieuze album werd geschreven met de bedoeling om de carrière van Sinatra uit het slob te trekken. Club Helmbreker wilde zich beperken tot het geven van één concert in het kader van dit project. De organisatoren van de Parade kregen lucht van 'Watertown' en stelden voor om een korte zomertournee te maken met het festival. 'Watertown' verhaalt over een man die wordt verlaten door zijn vrouw en alleen de zorg op zich moet nemen voor hun twee kinderen. Zij vertrekt naar de grote stad, hij blijft achter in het dorp. De songteksten laten zich lezen als een verzameling brieven die hij aan zijn oude geliefde schrijft, maar niet verstuurt. Bij uitkomst flopte het album meedogenloos. Vandaag de dag wordt het beschouwd als één van de sterkste albums uit het indrukwekkende oeuvre van Frank Sinatra. De intimiteit van de kleine circustent brengt je in de sfeer van een rustig dorpscafé na zonsondergang. In de compacte dorpsgemeenschap liggen alle geheimen op straat. De alleenstaande vader houdt zijn gevoelens liever voor zichzelf en beschrijft in brieven de bescheiden kroniek van zijn leven. Zijn belevenissen, verdriet en verlangen verpakt hij in enveloppen. Het concert wordt geënsceneerd in een sfeervol, nostalgie oproepend decor en gedimd licht. Club Helmbreker is geformeerd tot een kamerorkest bestaande uit viool, cello, mondharmonica, hoorn, gitaar, piano, bas en drums. Een verrassend en veelzijdig ensemble dat een filmische sound creëert via fraaie arrangementen. De sound klinkt ingetogen en kleurrijk. Hermine Deurloo vervult een sfeerbepalende glansrol met haar solo’s op mondharmonica. De vocale partijen die oorspronkelijk waren afgestemd op ‘The Voice’, worden om beurten gezongen door Anne Soldaat, Berend Dubbe, Yorick van Norden, Marijn Brouwers en Gerhardt. ‘Watertown’ wordt integraal uitgevoerd. De eerste songs zijn fragiel en hebben een lyrische ondertoon. Er ontstaat een dromerige stemming. In de daaropvolgende songs is er wat meer ruimte voor energie en extase. De songs zijn coherent en vloeien moeiteloos in elkaar over. Door de integrale opzet van het oorspronkelijke album te volgen, heeft het geheel een dramatische, bijna opera-achtige opzet. De stemmen van de zangers hebben nauwelijks overeenkomst met het timbre van Sinatra. Zijn stem klinkt niet door in hun aanpak of frasering. Is dat jammer? Club Helmbreker volgt een sterk concept en neemt wat goed is mee in onze tijd. Eveneens ontstaat een verlangen naar de tijd waarin de stem van Frank gewoon uit de luidspreker van de radio klonk en een vast onderdeel was van het dagelijkse leven.. In Utrecht en Amsterdam zullen tot 28 augustus nog talloze prachtige voorstellingen worden gegeven..Tekst: Roland Huguenin

.

Deel via social media: