Zoek...
ALBUM RECENSIE
DOOR JAN KLUPPER
2016-07-18 07:00:00 • 6 min lezen

De Parade is nog te zien in Utrecht en Amsterdam

Theaterkaravaan ‘De Parade’ toert alweer enkele weken door het land met haar 26e editie. Het festival biedt ruim 100 verschillende theater-, dans-, mime-, muziek-, en kindervoorstellingen, die door 625 artiesten worden gegeven in 23 verschillende tenten. De Parade biedt een podium voor ultiem vermaak. Betovering, verwondering en verstrooiing zijn de vaste ingrediënten waaruit iedere bezoeker zijn of haar eigen avond uit kan bereiden. Culinair kan men tot zijn trekken komen in zes restaurants. Nieuw dit jaar is het Parademuseum.. In Rotterdam werden onderstaande voorstellingen bezocht:. In Sky-Hi & So-Lo begeeft Viktor Griffioen zich in een duizelingwekkende vaart op het scherp van de snede en tart het inlevingsvermogen van de toeschouwer tot in de laatste split/second van zijn One-Man-Show. Via archetypische verschijningsvormen persifleert hij de Amerikaanse samenleving en fulmineert in een taalgebruik dat ook via oerdegelijke tongen gemeengoed is geworden. Zijn quotes lijken grof, omdat hij ze aan elkaar plakt en de ‘gewonere’ omgangstaal weglaat. De taal van de straat, is de taal van de (staats)man/vrouw geworden. Viktor Griffioen speelt gitaar en zingt in de onvervalste traditie van Americana. De show krijgt een dramatische wending, wanneer de schijn bedrieglijker lijkt te zijn dan de werkelijkheid.. Componist/muzikant/performer David Bowie overleed begin dit jaar. Een 'event' dat zich leek te voltrekken als een geslaagde ‘performance’ geregisseerd door de meester zelf. Fictie en werkelijkheid liepen onbegrensd in elkaar over. Pastiche versus realiteit. Een benadering die de in werkelijkheid nuchtere Brit tot kunst heeft verheven. Als icoon van de avant-garde bleef David Bowie altijd dicht bij zichzelf al leek er een grote afstand tussen zijn persoon en zijn creaties. Juist door in zichzelf te geloven en zich vol energie in het leven te storten, konden zijn personages op zichzelf staan als zijnde alter ego's. Bowie inspireert nieuwe generaties. De performance ‘Bowie’ van Theatergroep Blush is een ode aan een androgyne levenshouding. In de poëtische voorstelling wordt de identiteit van alter ego’s onderzocht. In de glamrock wordt niet alleen een wereld van glitter en schijn weerspiegeld, maar wordt ook een licht geworpen op manipulatie en zelfbedrog. Decadentie en commentaar zijn één. In een decor van licht en illusie scheppen de drie acteurs/dansers een confronterend zelfbeeld aan de orde.. Pierre van Duijl, stamgast van de Parade en voorman van de Dopegezinde Gemeente, entertaint vol faveure. Met zijn band plaatst hij levensliederen uit alle windstreken in een bijzonder kader. In alle oprechtheid speelt de groep volksliedjes, smartlappen en ballades, die ruim worden doordrenkt met lachen en tranen. De contrasten in het repertoire zijn groot gelijk het leven zelf. Vol overgave wordt het vuurtje opgestookt en het naderende einde van de avond naar extatische hoogten gedreven. Pierre gooit het soms ook over een andere boeg en doet dat op deze avond met een potpourri van discohits… “Funky Town!” Als de regen met bakken uit de hemel valt, bereikt de Parade-sfeer een absoluut hoogtepunt.. Club Guy maakt met ‘Kaspar’ een theatervoorstelling die snijdt tot op het bot en zich herneemt in rauw-abstracte schoonheid voor het oog en de ziel. Dit waargebeurde verhaal is gebaseerd op het gelijknamige stuk van Peter Handke. Kaspar Hauser is een jonge man die verwaarloosd en in afzondering is opgegroeid. Hij besef nauwelijks mens te zijn. Zijn wereldbeeld werd niet gevormd. Als hij rond zijn twintigste jaar arriveert in de mensenwereld, wordt hij blootgesteld aan een kakafonie van taal, geluid, beeld, gedrag en emoties. Gemeenschap en communicatie zijn onbekende entiteiten voor hem. De sobere enscenering van verschrote rekwisieten, geeft de toeschouwers weinig houvast. Dans, zang, gereciteerde teksten en chaotische choreografieën, scheppen verbijstering en een bedwelmende droomwereld. De voorstelling is een confronterend statement dat vraagtekens zet bij het alledaagse.. Een bijzondere noviteit dit jaar is het Parademuseum. De mobiele expositie ‘Eye Love You’ is een rustpunt van schoonheid en sentiment. In zijn loopbaan maakte Ed van der Elsken 45.000 kleurendia’s. De internationaal vermaarde fotograaf reisde over de hele wereld en legde in lichtbeelden zijn observaties vast van liefde, leven en dood. Van der Elsken creëerde een document van een tijdsgewricht dat zich na veertig jaar nog steeds laat lezen als een ode aan ‘de hedendaagse mens’. Met de diashow toont het Nederlands Fotomuseum de eerste resultaten van de restauratie van de kleurenfoto’s van Ed van der Elsken. Het project vestigt mede aandacht op het grootste fotorestauratieproject in Nederland. Na het conserveren zijn de foto’s helderder dan ooit. Door de restauratie van de dia’s kon het gelijknamige fotoboek ‘Eye Love You’ onlangs opnieuw worden uitgegeven.. Het reizende theaterfestival Parade mag inmiddels worden gezien als een ankerplaats. Het festival is een vaste waarde zonder pikorde of behoudzucht, want altijd op zoek naar vernieuwing, experiment en improvisatie. De makers van de Parade hechten wel aan het verbinden van generaties. De artistieke leiding koestert oude getrouwen en geeft kansen aan nieuwe talenten en trends. In variété van de bovenste plank presenteert de Parade een gevarieerde aanbod van dans, kleinkunst, muziek en entertainment. De aantrekkingskracht van het festival schuilt toch vooral in de ongedwongen sfeer en de intieme beslotenheid waarin de voorstellingen plaatsvinden.. De fotogalerij toont impressies van de feestelijke funband Eddy’s Elektroshop. Dit 14e seizoen van de band wordt waarschijnlijk tevens het afscheid van de Parade..De Parade is deze zomer nog te beleven in Utrecht van 22 juli t/m 7 augustus en in Amsterdam van 12 t/m 28 augustus..Tekst: Roland Huguenin.

Deel via social media: