Zoek...
Nieuw album van Destroyer drijft op '80-s invloeden

Nieuw album van Destroyer drijft op '80-s invloeden

Youtube video
ALBUM RECENSIE
DOOR CORNÉ VAN GROENEDAAL
2018-01-24 07:00:00 • 3 min lezen

Indie / Pop
7,5

Destroyer- Ken

Al sinds 1996 worden we met regelmaat verblijd met albums van de Canadese band Destroyer die zijn gezicht krijgt door singer/songwriter Dan Bejar. Onlangs was daar het elfde album van deze formatie, getiteld Ken.

Label : Dead Oceans / Konkurrent

Kritisch op het schrijven van songteksten
Dan Bejar is iemand die niet altijd hoog opgeeft van de tekstschrijfkwaliteiten van collega bands en singer/songwriters. Onlangs sprak hij zich in een interview hier niet al te positief over uit waarbij hij de stelling in durft te nemen dat “songteksten 99% van de tijd variëren van nutteloos tot slecht”. De vraag is dan natuurlijk wat wij als luisteraar van zijn teksten vinden……. We kunnen die toets al heel snel maken want bij de mooi spannend startende opener horen we Bejar zingen :  “Come one, come all, dear young revolutionary capitalists / The groom's in the gutter / And the bride just pissed herself “. Kortom, oordeelt u zelf na het luisteren van deze min of meer onbedoelde protestsong. Hier eindigt overigens het politieke tintje wel op dit album Ken.


Veel synths en muzikale invloeden uit de jaren ’80
Vervolgens is het vooral de sound van de ‘80’s die overheersen. Synths en baslijnen voeren de boventoon en laten de sounds van bekende acts als The Pet Shop Boys, OMD, New Order en zelfs REM herleven. Luister maar eens naar ‘In The Morning’ of ‘Sometimes In The World’. Maar ook bij ‘Tinseltown Swimming In Blood’ is de lopende baslijn wel herkenbaar. Vaak wordt bij dit nummer de link gelegd naar het fantastisch melancholieke ‘Tinseltown In The Rain’ van The Blue Nile maar Bejar interpreteert het als een oud Amerikaans dialect. Overigens is dit een meer dan prima track, evenals de opener ’Sky’s Grey’. Onbedoeld is het semi-akoestische ‘Saw You At The Hospital’ misschien wel het beste nummer van het album waarbij deze recensent de parallellen met REM’s ‘Man On The Moon’ wil vermelden. Bij ‘Stay Lost’ zijn de synths nét wat te nadrukkelijk aanwezig waardoor de afsluiter ‘La Regle Du Jeu’ eigenlijk wel weer verrassend en misschien zelfs verfrissend is; tussen de synths is daar ineens het nodige elektrische gitaargeluid waardoor dit nummer wel wat meer karakter krijgt.

Eindoordeel
Dan Bejar geeft de luisteraar alle vrijheid en ruimte om de teksten zelf te kunnen interpreteren. Zoveel wordt wel duidelijk na het beluisteren van Ken. Verder is de frontman nog steeds niet altijd even toonvast maar dat wisten we al. Voor Ken heeft Bejar nadrukkelijk muzikale inspiratie uit de jaren ’80 opgedaan en de synthesizer invloeden zijn dan ook nadrukkelijk hoorbaar. Veel meer dan op vorige albums waardoor het album misschien net iets minder sfeervol is. Maar nog altijd een dikke voldoende. Veel luisterplezier.

Indie / Pop

Deel via social media: