Zoek...
ALBUM RECENSIE
DOOR SHAZLIQUE
2015-03-01 07:00:00 • 10 min lezen

Echo Lake - Era

Echo Lake – Era

Label: No Pain In Pop

Eindoordeel: 6,5/10

 

 

Dode drummer

De Londonse band Echo Lake kreeg een grote klap te verwerken toen vlak na de release van haar eerste, volledige album, haar drummer Peter Hayes kwam te overlijden. Hierdoor teruggebracht tot een duo, werkten de overgebleven leden Thom Hill en Linda Jarvis twee jaren lang achter gesloten deuren verder aan de opvolger die nu onder de naam ‘Era’ het levenslicht ziet. Wat er genuttigd werd gedurende de opnames blijft natuurlijk een beetje gissen, maar erg veel kleurstoffen zullen het niet geweest zijn. Op ‘Era’ gaat het er namelijk uiterst tranquilo aan toe. En dan bedoel ik ook ‘uiterst’.

 

4AD

De muziek van Echo Lake doet op dit tweede album denken aan de sound van bands die in de jaren ’80 bij het 4AD label waren ondergebracht. Denk aan Cocteau Twins, Julee Cruise, een heel klein beetje van het vroege Dead Can Dance en zelfs wat The Cure. Veel echo in de sound dus, waarbij de nadruk meer lijkt te liggen op het scheppen van sferen dan op het daadwerkelijk maken van ‘liedjes’. De stem van Jarvis past hier perfect bij, want dromerig dansen haar lange vocale uithalen over het palet van sfeervolle synthesizers, ijle gitaren en rammelende percussie. Een bijna vervreemdende ervaring die mid-tempo doortikt gedurende de volledige lengte van het album. Dit maakt het wat lastig om echt te duiden welke track nu welke is. Alleen een song als ‘Sun’ (met mellotron) blijft hangen als individuele track, waarschijnlijk vanwege het mooie, weemoedige refrein en het feit dat het ook echt als een liedje met kop en staart voelt.

 

Paddenstoelen

Maar na ‘Sun’ (en het wat meer percussievolle ‘Never Lasts’) glijdt het duo weer comfortabel in het wat anonieme meditatieve. De laatste twee liedjes kabbelen weer aan de luisteraar voorbij en aan het einde van de rit blijf je zitten met een gevoel van ‘waar heb ik nu eigenlijk naar geluisterd?’. Jammer, want de muziek hier voelt wel degelijk als met liefde en met zorg gemaakt. Het is alleen wel heel erg veel van exact hetzelfde. Waarschijnlijk had ik een wat meer positieve rating gegeven als ik aan de magische paddenstoelen had gezeten ten tijde van het luisteren van de plaat, maar helaas zit ik aan de koffie. Daarom raad ik deze plaat enkel aan een ieder die nostalgische gevoelens koestert jegens de post-goth en chill wave sound van de jaren ’80. Ieder ander zal aan Echo Lake waarschijnlijk enkel een gezonde nachtrust of een ontspannen avond overhouden.

 

 

Eindoordeel: 6,5/10

Deel via social media: