Zoek...
ALBUM RECENSIE
DOOR SHAZLIQUE
2015-02-20 07:00:00 • 10 min lezen

Eclipse - Armageddonize

Eclipse - Armageddonize

Label: Frontiers

Eindoordeel: 7/10

 

 

"Whohoohohoo"

Het vijfde album van de Zweedse melodische rockband Eclipse treedt in alle opzichten in de voetsporen die voorganger ‘Bleed And Scream’ uit 2012 had achtergelaten. Catchy rocksongs dus, die driftig leentjebuur spelen bij het geluid van bands als Journey, Night Ranger en (jaren ’80) Europe. Muzikaal perfect uitgevoerd, hopeloos gedateerd (met name door de klanken uit de synths en de “whooohooohohoo” koortjes) en volop prettig in het gehoor liggend. Eigenlijk zoals dat bij veel gelijksoortige bands uit het Scandinavische het geval is.

 

Zee good and zee bad

Er is veel te prijzen en veel te verguizen hier. Prijzenswaardig zijn met name de vocalen van mastermind Erik Martinsson (die ook componeerde voor albums van Adrenaline Rush, W.E.T. en wijlen Jimi Jamison) en het smaakvolle gitaarspel van gitarist Magnus Henricksson (die ook in W.E.T. speelt) die beiden, liedje na liedje, weer instant herkenbare chorusses in de sound injecteren. Op zich is dat al een kunst natuurlijk. Maar (en uiteraard is er een ‘maar’) niets van wat je hier hoort blijft echt hangen of doet je uit je stoel springen. En ook dat is helaas inherent aan veel van de Frontiers-bands uit het koude noorden. De vergelijking met fast food gaat een beetje op. Wanneer je aan het eten bent lijkt het best smakelijk, maar naderhand vraag je je af wat er nu precies zo smakelijk aan was.

 

H&M

De volle lengte van het album heb ik niets gehoord wat onprettig klonk en toch zou ik geen melodie meer na kunnen fluiten. Ik heb regelmatig de behoefte gevoeld om met de muziek mee te rocken en toch stroomt er geen adrenaline door mijn lijf. Normaliter is er na het luisteren altijd wel een song (goed dan wel slecht) waar ik duidelijk iets van vindt, maar ik voel me niet sterk geöpinieerd over welke track dan ook. Niet in slechte, niet in goede zin. Deductie leert me dan dat dit dan niet de real thing is. Het is knap (heel knap!) nagemaakt, aan de oppervlakte is er niets aan de hand, maar emotioneel komt er geen connectie tot stand. Dit is een band die kopieert, niet een band met een eigen sound, een eigen smoel of een eigen stel ballen. Dit is eerder ‘Glee’ dan bloed, zweet en tranen. Het exacte replica van het 1984 tour-shirt van Def Leppard, in 2015 gekocht bij de H&M, uit het rek waarin nog 20 andere identieke shirts hingen.

 

Eclipse maakt op 'Armagedonnize' de meest perfecte melodische rock die je nooit is bijgebleven.

 

 

Eindoordeel: 7/10

Deel via social media: