Zoek...
ALBUM RECENSIE
DOOR SHAZLIQUE
2015-11-06 07:00:00 • 3 min lezen

Einfach Kurt - Moths

Einfach Kurt – Moths

Label: Kroese Records

Eindoordeel: 8,5/10

 

 

Eigenzinnig

Zo eigenzinnig de naam is, zo eigenzinnig is ook de muziek die er onder schuil gaat. Einfach Kurt is een Nederlandse singer-songwriter die de klok op zijn debuutalbum ‘Moths’ even flink terug draait naar zo ongeveer de jaren ’30 van de vorige eeuw. En dat doet hij niet alleen door de voor die tijd typische instrumentatie, maar ook zeker door zijn stem die klinkt als die van een doorleefde jazz-singer die de swing achter zich heeft gelaten en die nu liever de stoffige wegen van het Amerikaanse hinterland op zoekt. De start van die reis wordt meteen prachtig geïllustreerd door 'Push Where It Hurts’ dat melancholisch rustig maar toch ook stuwend start met een Ennio Morricone-achtige fluitpartij als begeleiding. Vanaf daar biedt de man ons een breed scala aan stijlen die gezamenlijk toch een coherent geheel vormen. Soms ingetogen, soms wat sneller, maar altijd ongelooflijk catchy zonder daarbij te verzanden in onnodige bombast. Nee, elk liedje heeft alleen wat het nodig heeft en voor de rest niets. Zoals het hoort eigenlijk

 

De inhoud

Het is ook daarom dat liedjes als ‘In My Cage’ en ‘Stitches’ zich meteen onder je schedeldak nestelen en refereren naar het werk van een band als Arcade Fire. IJzersterke refreinen waar je als luisteraar simpelweg niet omheen kunt. Maar ook als Einfach Kurt het meer soft en bedeesd houdt, zoals in 'Postpone’ of in het titelnummer ‘Moths’, biedt dat nog genoeg voor de luisteraar om er op een prettige manier de tanden in te zetten. Het is in tracks als deze dat stemmigheid die de late avond zo kenmerkt tot je begint te spreken en het vormt een mooie opmaat tot het duet met zangeres Tenfold, ‘Midnight Conversation’, dat z’n naam alle eer aan doet. De ietwat knauwende stem van Kurt contrasteert hier zalig met het dromerige geluid van Tenfold en slechts begeleidt door gitaar en toetsen is het alsof de tijd even stil staat om je heen. De geest van Johnny Cash komt dan nog even voorbij in ‘Fade Away’ alvorens het album sluit met ‘Smoking’ dat klinkt alsof het van een oude, stoffige 75-toeren plaat is gehaald, inclusief de vervorming van het geluid als de naald eenmaal te dicht bij het gaatje is gekomen. Heel grappig gedaan en met z’n dik zeven minuten toch geen seconde te lang.

 

Niet te vergelijken

Einfach Kurt levert met ‘Moths’ een plaat af die zich met eigenlijk niets in de Nederlandse scene laat vergelijken. Misschien komt een band als Bacon Fat Louis nog een beetje in de buurt, alhoewel die met haar geluid weer dichter tegen de blues aanschurkt. Het zorgt voor een album dat weliswaar geheel eigen en geheel van zichzelf is, maar dat toch niet klinkt als experimenteel of uitzinnig gek. De artiest zoekt het duidelijk, binnen de zelf-opgelegde beperkingen, in de contrasten die mogelijk zijn. En daarin slaagt hij met verve. Waar veel singer-songwriters toch een bepaald standaard format hanteren wijkt Einfach Kurt op een heel prettige manier af, resulterend in een plaat die maar niet vervelen wil. Liefhebbers van goede liedjes op Amerikaanse leest, zonder opsmuk, zonder pretentie  en zonder vet, komen met dit album dan ook volkomen aan hun trekken. Een hele prestatie van een artiest die, in een tijd van eindeloze en klakkeloze herhalingen, op een geheel eigen wijze het verleden herbeziet. Alleen daarom al verdient dit 'Moths' het om door een groot publiek gehoord en gekoesterd te worden.

 

 

Dynamic Range Value: DR6

Eindoordeel: 8,5/10

 

Deel via social media: