Zoek...
ALBUM RECENSIE
DOOR CORNÉ VAN GROENEDAAL
2016-10-11 07:00:00 • 4 min lezen

Eins Zwei Orchestra - Hope, Sign, Community

Label : DGR Eindoordeel : 7

 

De Utrechtse formatie Eins Zwei Orchestra bracht onlangs hun derde album uit. Met Hope, Sign, Community zet de band zich sinds 2013 weer in de spotlights.  

Verteld de cover het verhaal? Als je Hope, Sign, Community voor de eerste keer ziet en in je handen hebt slaat de twijfel wellicht toe. Waar ga ik nu naar luisteren? Op de voorkant een schets die gebaseerd is op de iconische gebeurtenis op het Rode Plein op 5 juni 1989; de foto van een Chinese man die in zijn eentje tanks staande houdt zou wereldgeschiedenis worden. Op de achterkant staan de titels van de nummers opgesomd; ‘AK47’, ‘After The Bombs’ en ‘Tiananmenplein’ zijn een eerste greep. Nogmaals de vraag: waar we hier naar gaan luisteren……..?  

Glamrock herleeft Opener ‘AK47’ is een lekker bombastisch nummer en ‘Superstar’ doet vanwege de strakke synths en de hoge stem van Tamara van Esch tijden uit de glamrock herleven. De kern van Eins Zwei Orchestra wordt natuurlijk gevormd door het echtpaar Lydia en Stefan van Maurik en dit muzikale duo wordt verder omgeven door de eerdere genoemde Tamara van Esch (zang & Keys), Bart Reinders op drums en Herman Ypma (basgitaar & keys). Dit album kenmerkt zich door de prominentere synths en het vocale samenspel van de beide dames met Stefan van Maurik. Het midtempo en zeer geslaagde ‘Come On’ is daar een mooi voorbeeld van.  

De elektronica is wat prominenter in de composities aanwezig Toch is de sound van Eins Zwei Orchestra niet wezenlijk anders geworden; nog steeds zijn daar de galmende gitaren zoals bij ‘Hold Your Ground’ waar de drums stevig worden neergezet. Overigens heeft dit derde album zelfs een internationaal tintje gekregen want de eindmix is in Londen tot stand gekomen door o.a. Pete Maher (o.a U2, The Killers ea.). Maar nogmaals, de elektronica is wat nadrukkelijker aanwezig. Het laatste deel van het album is sterk; het springerige ‘Turn Around’, het melodramatische ‘Ordinary Man’ en voor ‘After The Bombs’ moet je even de tijd nemen; een mooi uitgevoerd rustig nummer waar Lydia de hoofdrol claimt met haar stem, subtiel omgeven door gitaar en orgel. De beide bonustracks ‘Power To The People’ en ‘Party’ zijn aardig maar overtuigen niet.  

Eindoordeel Stefan van Maurik refereert in een interview naar de “Tankman” en andere “helden” vanwege het feit dat zij iets deden dat jij en ik ook zouden kunnen doen. Deze recensent heeft zo zijn twijfels daarover. Na het luisteren van het interessante Hope, Sign, Community is er meer begrip voor het artwork en de keuze van de titels. Twaalf nummers die over het algemeen lekker toegankelijk zijn en wat meer neigen naar het elektronische spectrum van de popmuziek. Al met al een dikke voldoende. Veel luisterplezier. 

Deel via social media: