Zoek...
ALBUM RECENSIE
DOOR CORNÉ VAN GROENEDAAL
2016-09-25 07:00:00 • 5 min lezen

Emanuel And The Fear - Primitive Smile

Label : Listen Records    Eindoordeel : 7,5  

Primitive Smile is de titel van het derde volwaarde album van de New Yorkse band Emanuel And The Fear dat dit weekend in Nederland uitkwam.

Een combinatie van diverse muziekstijlen met een psychedelische inslag In 2008 ontstaat in de New Yorkse muziekscene de band Emanuel And The Fear. Onder de bezieling van alleskunner Emanuel Ayvas (gitaar, piano en schrijver) wordt een zeskoppige band samengesteld waar ook een fluitiste en een violiste onderdak vinden. De combinatie is op zijn minst gesteld niet alledaags maar de band maakt met de combinatie van pop, folk en rock met psychedelische invloeden al snel naam. Listen uit 2010 en The Janus Mirror uit 2012 zijn eerder uitgebrachte volwaardige albums en nu is daar dan dat toch wel langverwachte derde album.  

Geïnspireerd door muziek van Fleetwood Mac en Paul McCartney Opener ‘Some May Fall Asleep’ is een prima pop/rocksong; drums met ondersteunde gitaren en zoals vaker worden subtiel viool en fluit toegevoegd. Frontman en oprichter Emannuel Ayvas neemt de vocale hoofdrol voor zijn rekening maar ook de bijdrage van Sarah Haines als tweede stem maakt het nummer sterker. Deze lijn en sfeer wordt ook doorgezet in nummers als ‘Holding On’ en ‘I Believe’ waarop duidelijk wordt dat Emanuel And The Fear de nodige inspiratie heeft gehaald uit de muziek van een band als Fleetwood Mac en ook Paul McCartney.  

Sommige nummers zijn ietwat melodramatisch Toch bewijst de band dat het meerdere stijlen durft te verweven in dit derde album. ‘State Of Violet’ is misschien iets te orkestraal en met ‘Lately’ is daar die mooie ballad die gedragen wordt door het pianospel van Ayvas en Sarah op de viool. Bij ‘Meredith’ zijn de synth geluiden en invloeden misschien wat overheersend waardoor het nummer een elektronisch karakter krijgt maar met ‘The Unwinding’  (Sparrow Song) brengt de band ons weer in vervoering; een nummer dat een sterke spanningsboog kent en waarschijnlijk tot één van de beste van dit album behoort. Maar misschien nog beter is het uitgebalanceerde ‘I Would Love To Be Forgotten’ waarmee de band laat horen waartoe het in staat is; een echt geweldig popnummer. De afsluiter ‘Goodbye’, die als pianoballad aanvangt, is prachtig en hier en daar ook wel melodramatisch. Ayvas zingt “Goodbye / I Must Be Leaving / This Will Be The Last Time Anyone Will See Me” om het nummer vervolgens te laten transformeren tot een soort van symfonische rocksong.  

Eindoordeel Met dit derde album bewijst de band zich een goede dienst. Diverse muzikale stromingen worden moeiteloos gecombineerd en Primitive Smile is wat toegankelijker dan zijn twee voorgangers. De nummers zitten goed in elkaar en verdienen de nodige aandacht. Of er echte hits op staan valt te betwijfelen maar laten we hopen dat het album de nodige airplay krijgt. De aanstekelijke (pop)muziek zorgt er voor dat de repeatknop regelmatig wordt ingedrukt na weer een luisterbeurt. Veel luisterplezier.

Emanuel And The Fear live: 16 november, Sugarfactory, Amsterdam

Deel via social media: