Zoek...
ALBUM RECENSIE
DOOR CORNÉ VAN GROENEDAAL
2015-08-27 07:00:00 • 6 min lezen

Failure - The Heart Is A Monster

Label : Xtra Mile / Bertus Eindoordeel : 8  

Afgelopen maand kwam The Heart Is A Monster uit van de Amerikaanse rockband Failure. Zegt die naam je wellicht iets uit een grijs verleden? Dat zou zo maar kunnen. Deze uit Los Angeles afkomstige band nam maar liefst een break van 17 jaar, oftewel een sabbatical die een generatie duurde.  

Een break van 19 jaar In de begin jaren ’90 bracht dit trio een drietal albums uit. het debuut Comfort zag in 1992 het daglicht, in 1994 gevolgd door Magnified. In die periode toerde de band veelal als support act voor de rockband Tool en bouwde gestaag een goede reputatie op. Na het in 1996 uitgebrachte Fantastic Planet volgde er wederom een periode van intensief optreden maar een jaar later waren de (muzikale) meningsverschillen te groot geworden en besloten de heren de band op te heffen. Toch had Failure een naam opgebouwd met hun combinatie van (alternatieve) rock en grunge. In 2014 was daar plotseling dat ene “reünie-concert” in Los Angeles dat in enkele minuten was uitverkocht. Het vervolg laat zich raden; er volgden meer optredens, sommige weer met Tool, en na enkele maanden hadden de heren Ken Andrews, Gred Edwards en Kelii Scott weer genoeg inspiratie om na al die jaren weer samen de studio in te gaan. Het resultaat is een heerlijk eigentijds klinkend album met de titel The Heart Is A Monster.  

Een logisch vervolg Het album kent, net zoals de voorgangers, een lange Play list; maar liefst 18 tracks met een speeltijd van een klein uur. Ouverture is ‘Segue 4’. Hier slaat de band een bruggetje naar het verleden want Seque 1 t/m3 staan op het album Fantastic Planet uit ’96. Daarna knalt Failure uit de startblokken met ‘Hot Traveler’ en weten we meteen waar de band anno 2015 voor staat; een stevige pot rock met vette bas- en gitaarriffs en een solide drumpartij. Ook ‘A.M. Amnesia’ en ‘Atomic City Queen’ zijn lekker stevig soms hoor je nog de restanten van het grunge-verleden terug. Eén van de sterkere rocknummers met de nodige tempowisselingen is ‘Counterfeit Sky’ en ook ‘Otherwhere’ verdient een eervolle vermelding.  

Veel variatie en een nominatie voor een jaarlijstje Dat de band niet alleen powermuziek maakt bewijst het met een heuse rockballad als ‘Snow Angel’ en het meeslepende ‘I Can See Houses’, een nummer dat al uit ’92 stamt maar dat opgepoetst en herschreven is; het kruipt onder je huid en in je hoofd en je krijgt het er niet meer uit en is waarschijnlijk het beste nummer van het album. Bij dezen een nominatie om opgenomen te worden in de nodige jaarlijsten. De verbazing bij het luisteren naar ‘Mullholland Dr’ is compleet; is dit een cover? Niets van dit alles; een prachtig psychedelisch nummer met onmiskenbaar invloeden uit de jaren ’70 en een knipoog naar de muziek van The Beatles. Mede door het contrast een absoluut geslaagd experiment en een waardevolle toevoeging op dit album. Tussendoor trakteert de band ons nog op ‘Segue 5 t/m 9’, instrumentale interludes die een soort natuurlijk barrière en/of overgang vormen.

Eindoordeel De vraag is natuurlijk of het écht nodig was om 19 jaar te wachten om tot dit album te komen. The Heart Is A Monster is een gevarieerde, eigentijdse rockplaat die niet verveelt. Failure is terug, en hoe! Laten we hopen dat het vervolg geen 19 jaar op zich laat wachten. De band is met een zeer succesvolle Amerikaanse tournee bezig en helaas laten Europese data nog even op zich wachten. Veel luisterplezier.

Deel via social media: